Review

Hungh vergoelijkt smachten

'Linger on' zingt Lou Reed, loom en warm. Het is ochtend in Hanoi. Een jonge man in onderhemd doet wat grondoefeningen. Een jonge vrouw op bed draait zich nog maar eens om. De zon glinstert het huis in, terwijl de vrouw opstaat en lui en traag haar armen strekt. 'You pale blue eyes' vervolgt de stem van Lou Reed op de achtergrond. Net als ooit in Coppolas Apocalypse Now is het een Amerikaanse stem die je Vietnam in lokt, tijdens de opening van Tran Anh Hunghs nieuwste film A la verticale de l'été. Met dat verschil dat The Doors toen meer de Amerikaanse ervaring weergaven, terwijl Lou Reed hier haast Vietnamees lijkt. Sloom, loom, en lief klinkt Reed, en van dat slome, lome, lieve is Hunghs film tot het einde toe doortrokken.

Na het geweld in zijn vorige film 'Cyclo' is Hunghs derde film weldadig kalm. Niet dat er niets ergs gebeurt in de levens van de drie zussen in Hanoi die Hungh volgt, maar hun strijd om het bestaan is niet zo basaal als die van de arme riksja-rijder in het harde 'Cyclo', of van het dienstmeisje in zijn nostalgische debuut 'L' odeur de la papaye verte'.

'À la verticale de l'été' verhaalt over de gebeurtenissen in een maand, tussen de viering van de sterfdag van de moeder en die van de vader van de zussen. De vrouwen leven in aangename harmonie, kokend en pratend, met elkaar en met hun mannen. Naarmate we meer over hen te weten komen, begint dat vreedzame bestaan echter meer barsten te vertonen.

Symbolisch voor de door het verlangen naar harmonie ontstane impasse zijn de bezigheden van de echtgenoten. De man van de oudste is een fotograaf die liever levenloze dingen dan levende gezichten fotografeert. De man van de middelste is een schrijver die al twee maanden niet verder komt. Het vriendje van de jongste slaat op de vlucht, maar zij verkiest eigenlijk ook haar oudere broer, een acteur die op dit moment in een film iemands jeugdige vergissing moet spelen.

Het kalmpjes voortkabbelende van deze Vietnamese levens dreigt met de onthulling van alle onvervulde verlangens en onwettige begeertes in ondraaglijk smachten om te slaan, ware het niet dat Tran Anh Hungh ook de meester is van de vergoelijking. Look closer, was nog niet zo lang geleden de levensles die gestresste westerlingen konden meenemen uit Hollywoods succesfilm 'American Beauty'. Dat je schoonheid en troost overal kan vinden, in rijstkorrel, rug of rots, is iets dat de Frans-Vietnamese filmer Tran Anh Hungh al toont vanaf zijn geprezen debuut in 1993. Ook na zijn nieuwste film voel je je als na een van warmte en stilte doortrokken siësta die je alles weer even als nieuw laat zien. Lou Reeds stem zoemt na, voor lang nog gemengd met het getjirp van de krekels.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden