Hun leven moest nog beginnen

Opa en oma Van der Meer verloren drie kleindochters bij ramp MH17

Truus brak toen ze in de sportschool een liedje draaiden dat ook op de begrafenis voorbij was gekomen. De instructeur haalde het liedje van de playlist. Maar onlangs heeft Truus gezegd dat ze er wel weer tegen kan het te horen.

Truus van der Meer en haar man Gerrit uit Drachten verloren bij de ramp met vlucht MH17 drie van hun acht kleinkinderen: Sophie (12), Fleur (10) en Bente (7). De zusjes waren met hun moeder Ingrid, de ex-schoondochter van Gerrit en Truus, onderweg naar Bali voor vakantie.

Opa en oma hebben de draad weer opgepakt, zo goed en zo kwaad als het gaat. Onder de indruk en ontroerd zijn Truus en Gerrit door alle steun die ze ondervinden, en vooral door de steun die hun zoon Peter krijgt, de vader van de meisjes. Van hun andere kinderen, van vrienden, buren of onbekenden. De familie Van der Meer bezoekt vandaag de herdenking. Truus hoopt dat oud-minister Frans Timmermans er is. Ze wil hem een dikke knuffel geven, voor zijn rol in de nasleep.

Het echtpaar is trots op zoon Peter. Die ging vlak na de ramp een zaterdagmiddag praten op de school van zijn twee jongsten. Zijn huis staat open voor kinderen die op de meisjeskamers denkbeeldige gesprekken zitten te voeren met de gestorven vriendinnetjes. Peter is weer aan het werk en zelfs weer terug als trainer van een meisjeshockeyteam.

Peter draagt loombandjes met de namen van zijn dochters. Opa en oma hebben ook loombandjes om. De andere kleinkinderen hebben die gemaakt. In de lievelingskleuren van Sophie (blauw), Fleur (lichtgroen) en Bente (rose). Opa Gerrit liet laatst bloed prikken. Vroeg de zuster naar het bandje om zijn pols. Waarop Gerrit ging vertellen. Hij vertelt graag, Truus ook. Over die lieve meisjes, wier leven eigenlijk nog moest beginnen.

Gerrit probeert 's nachts soms contact met zijn kleinkinderen te krijgen. Al is hij helemaal niet zo. Zo zweverig, bedoelt hij. Maar de kinderen scherp voor zich zien, maakt hem blij. Hoe dierbaar is bijvoorbeeld het beeld van Fleur en Bente op een dag dat Truus en hij oppasten en ook bleven slapen. Stond het tweetal zachtjes bij hun bed te roepen: 'Opa en oma, wakker worden, het is zeven uur, wij moeten straks naar school'.

Ze denken alleen maar heel mooi aan de kinderen, zegt Truus. Bente was een prinsesje, Sophie een pubertje en een giechelmeisje en Fleur wilde altijd winnen. Fleurs lichaam was het eerste terug in Nederland, alsof dat zo moest zijn.

De zusjes liggen met zijn drieën in een graf, naast dat van hun moeder Ingrid. Vriendinnetjes hebben voor Sophie, Fleur en Bente een hart van hockeyballen gelegd. De kinderen zijn begraven, maar voor de naasten is het of ze er nog zijn. Sophie had dertien moeten worden in oktober. Er hingen slingers bij het graf, op een veldje aten zestig grote mensen en kinderen taart. Peter zette aarzelend een verjaardagsliedje in: 'Lang zal ze leven', het eerste lied dat in hem opkwam.

VANDAAG 4|5 Nabestaanden over hun omgekomen dierbaren

De Verdieping: Rouwen mag weer openbaar

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden