Hulp

De jongen zag er zenuwachtig uit. Hij vertelde dat hij al vier keer was gezakt en bladerde trillend door zijn theorieboekje.

,,Heb je goed geleerd?'', vroeg ik in een briljante opwelling.

Hij keek op van zijn pijnbank: ,,Ik heb weken zitten blokken''. Zijn wenkbrauw trilde.

,,Nou, dan zal het toch wel lukken...'', stelde ik hem gerust.

Hij zei dat hij dat de vorige keren ook dacht.

,,Oh.'' Ik ben altijd de omstander die rustig naar een drenkeling roept dat de schoolslag niet zo moeilijk is.

,,Zal ik je even overhoren?'', vroeg ik, op zijn riaggs. Ik had besloten te helpen. De jongen keek me dankbaar aan en overhandigde zijn kleffe boekje.

,,Goed, vraag één!'' Ik zette enthousiast in. Vraag één had hij echter fout. Net als vraag twee trouwens. ,,Maar ik vond ze ook moeilijk, hoor'', zei ik. Ik probeerde het wrak te stutten. De opstapelende foute antwoorden deden de al zenuwachtige patiënt echter steeds harder beven, tot hij bij vraag dertien in een snikken uitbarstte.

Mijn schuld. Ik had een reddingsboei gegooid, maar het ding was tegen het hoofd van de drenkeling gekomen en had het lelijk opengehaald. Ik kan niet gooien.

Er ging een zoemer. Met betraande ogen stond de jongen op. In een uiterste poging de barmhartige Samaritaan uit te hangen zei ik: ,,Je mag wel naast mij komen zitten, hoor.''

Hij werd betrapt op spieken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden