Hulpverleners lieten Raymond aan lot over

Ziekenhuis in Deventer weigerde pychiatrisch patiënt op te nemen

'Roker met longemfyseem wordt toch ook opgenomen?'
INTERVIEW | SYTSKE VAN AALSUM

Psychiater Isis Elzakkers herkent het leuren met patiënten bij ziekenhuizen. "Al heb ik ook veel goede ervaringen met internisten. Vanochtend nog heb ik iemand met een lage polsslag kunnen laten opnemen in het ziekenhuis. Ik belde en ze zeiden: laat maar komen."

Elzakkers werkt bij Rintveld, onderdeel van Altrecht, een GGZ-instelling in de regio Utrecht en behandelt volwassenen, voornamelijk vrouwen, die kampen met langdurige, complexe eetstoornissen. Daarnaast lijden haar patiënten vaak aan andere psychiatrische aandoeningen, zoals borderline en autisme.

Op haar afdeling komt het geregeld voor dat patiënten een te lage polsslag of te lage bloeddruk hebben. "Die houden we liever hier en behandelen we in principe zelf. Maar er is een grens. Een te laag kaliumgehalte kan levensgevaarlijk zijn. Dan is ziekenhuisopname noodzakelijk. Daar moet je soms veel moeite voor doen. Dat steekt me, want zo kunnen er doden vallen."

Elzakkers ergert zich aan wat zij de 'moraliteit van de schuldvraag' noemt. "Dat collega-artsen zeggen: het is toch de eigen schuld van de anorexia-patiënt dat zijn polsslag of bloeddruk te laag is? Maar je kiest niet voor anorexia, dat is een ziekte die je overkomt." Als tweede voorbeeld noemt ze een borderline-patiënt die zichzelf ernstig verwondt en dus medische behandeling nodig heeft. "Sommige collega-artsen vinden dat niet nodig, want iemand heeft door 'raar' gedrag een acuut lichamelijk probleem. Maar waardoor hij dat krijgt, zou toch niet mogen uitmaken? Iemand met longemfyseem die blijft roken, wordt toch ook opgenomen als dat nodig is?"

Aan de andere kant begrijpt Elzakkers de aarzeling die sommige medisch specialisten hebben om in te grijpen. "Patiënten willen vaak zelf niet naar een ziekenhuis. Maar je moet ze toch behandelen. Want als een internist tegen ons zegt: ze wilde zelf niet, dan ben ik de eerste om erop te wijzen dat er een zorgplicht is. Zeker als het gaat om iemand die niet wilsbekwaam is."

Daar komt Elzakkers op een ander punt: veel psychiatrische patiënten kunnen vaak niet goed aangeven wat hun somatische klachten zijn. "Bij anorexia-patiënten is al snel duidelijk wat er aan de hand is, maar mensen die antipsychotica slikken, hebben vaak een hogere pijngrens. Als ze hun klachten al aangeven, is niet altijd duidelijk wat hen mankeert. Daar heeft een arts vaak moeite mee, die vindt de patiënt maar lastig."

In de laatste periode van het leven van psychiatrisch patiënt Raymond Westendorp zijn hulpverleners tekortgeschoten in hun behandeling. Dat concludeert de Inspectie voor de Gezondheidszorg in een verklaring die zij gisteren naar buiten bracht.

Aanleiding was een onderzoek van tv-programma 'De vijfde dag' dat de EO gisteravond uitzond.

Daarin was te zien dat de 37-jarige Raymond Westendorp, die verbleef in de GGZ-instelling Dimence in Deventer, in 2009 in een maand tijd tien keer naar het Deventer Ziekenhuis werd gebracht omdat hij na zelfmoordpogingen ernstige verwondingen had.

Het ziekenhuis weigerden hem steeds op te nemen en stuurde hem terug naar de instelling. Uiteindelijk belandde hij in comateuze toestand en werd hij alsnog opgenomen, waarna hij overleed.

Volgens de inspectie hebben meer dan twintig specialisten en vele verpleegkundigen zich met de zorg voor Westendorp bemoeid, maar is niemand individueel aan te spreken op zijn of haar fouten.

Daarom stapt de inspectie niet naar de tuchtrechter.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden