Hulp oudere migrant wankelt

Allochtone 55-plussers leven vaker in isolement; hulpnetwerk bedreigd door bezuiniging

Semra Demir (50) spreekt matig Nederlands. Als ze wil uitleggen wat ze doet in haar buurt, kijkt ze opzij naar een andere vrijwilligster: die moet het woord maar doen. Toch zien veel Turkse vrouwen in de buurt waar ze woont, in Amsterdam-West, haar als vraagbaak. Oudere vrouwen, vaak analfabeet, die bijvoorbeeld nog nooit zelf geld hebben gepind en die soms niet eens zelfstandig de deur uit komen. Semra kent hen, bezoekt hen thuis en geeft raad.

Zoals vorige week, toen ze met een vrouw sprak wier zoon werkloos geworden was. Die was weer bij z'n moeder komen wonen, had haar pinpas geleend en al haar geld opgenomen. Zodat haar huur en verzekering nu niet meer betaald worden. Wat moest ze nou? Nee, toen wist Semra het ook even niet.

Ze belde met iemand van Cabo, een Amsterdamse organisatie die oudere migranten steunt. Die schakelde een sociaal raadsman in om de zaak op te lossen.

Cabo is een van de organisaties die getroffen dreigt te worden door de korting op subsidies die het gemeentebestuur van Amsterdam wil doorvoeren. Artis raakt geld kwijt, evenals de openbare bibliotheek, de Amsterdamse afdeling van de Fietsersbond en ga zo maar door. Dat moet 25 miljoen euro opleveren. Cabo dreigt haar hele subsidie van 240.000 euro te verliezen. Als dat gebeurt, is het afgelopen. Vandaag praat de gemeenteraad erover, volgende week valt de beslissing.

Cabo-directeur Wendela Gronthoud begrijpt het niet. Amsterdam telt 44.000 55-plussers van allochtone afkomst en dat aantal neemt toe. "Veel van hen zijn de taal niet machtig, ze hebben een laag inkomen en voelen zich eenzaam", zegt ze. "De wereld van de instanties is vreemd voor hen. Brieven lezen ze niet of gooien ze zelfs weg. En met internet, dat steeds belangrijker wordt als informatiekanaal, kunnen ze niet overweg. Hun isolement groeit."

Netwerkjes her en der in de stad - zoals de Turkse vrouwenvereniging waarvan Semra Demir lid is, maar ook clubjes Marokkaanse en Chinese vrouwen, helpen deze ouderen. Bijvoorbeeld als ze de instructies van de apotheek niet begrijpen, als ze hulp nodig hebben bij het invullen van een formulier, of gewoon met een bezoek en een gesprekje.

Cabo ondersteunt die netwerken, onder meer met trainingen voor vrijwilligers die huisbezoeken afleggen, vanuit de overtuiging dat ouderen het best geholpen kunnen worden door mensen uit hun eigen kring, die hun taal spreken en de gevoeligheden kennen. De vrijwilligers die Cabo steunt, bereiken jaarlijks zeker duizend migranten.

Een druppel op een gloeiende plaat? "We lopen ons de benen van het lijf. Met het geld dat we nu krijgen, kunnen we niet méér doen", zegt Gronthoud. "Maar terwijl het aantal oudere migranten groeit en de overheid steeds meer inzet van burgers vraagt via de eigen netwerken, raken wij straks onze subsidie kwijt."

Waarom? In de brief die Cabo van de gemeente kreeg, wordt slechts in heel algemene bewoordingen gerept van 'andere prioriteiten' en nieuwe criteria als 'actualiteit' en 'relevantie'. Wethouder Eric van der Burg (VVD) wil voorafgaand aan de raadsvergadering niet uitleggen waarom die criteria voor Cabo zo slecht uitpakken.

Nog geen opstand in de SP

Nee, lekker zat ze er niet bij, zegt SP-raadslid Nelly Duijndam. Begin deze maand mocht een hele serie mensen de gemeenteraad uitleggen waarom een bezuiniging op uitgerekend hún subsidie een slecht plan is. Daar waren nogal wat vertegenwoordigers van oudere allochtonen bij en de linkse oppositie, de PvdA en GroenLinks, liet niet na te wijzen op de kwetsbaarheid van deze groepen. Was de SP niet altijd de kampioen van zulke kwetsbare Amsterdammers?

Zeker, zegt Duijndam. En toch kan zij de subsidiestop op de netwerken van oudere migranten wel billijken. "Heel goed als mensen elkaar helpen. Maar kan dat niet ook door de buurvrouw? Moet de overheid dat subsidiëren?"

De subsidiestop werd bekend net voor een ledenvergadering van de Amsterdamse afdeling van de SP, maar een opstand bleef uit. En zo gaat het al sinds de SP een jaar geleden toetrad tot een college met D66 en VVD. De partij boekt winst, bijvoorbeeld met het armoedebeleid, maar ze moet ook slikken. "Dat wordt begrepen", zegt Duijndam. "Het doet ook pijn. Maar ik zie de noodzaak van bezuinigen wel. Dat armoedebeleid moet tenslotte ook betaald worden."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden