Huizinga zag geen zwart gat, maar slechts grijze vlekjes

Hoe belangrijker topsport wordt gemaakt, hoe groter de problemen waar sporters na hun carrière tegen aanlopen. Dat is de boodschap van sportsociologe Agnes Elling, die er vorige week bij de presentatie van het boek Overwonnen op wees dat de helft van de gestopte sporters in het ’zwarte gat’ belandt.

Dat zwarte gat blijkt geen exclusief reservaat voor gestopte sporters. Schrijfster Wieneke van Vught nam in Overwonnen ook sporters op die al tijdens hun carrière geconfronteerd werden met de doelloosheid van het leven, bijvoorbeeld in periodes met blessures.

Graag had de redactrice van het tv-programma ’Pauw en Witteman’ Yuri van Gelder in haar collectie opgenomen. De eerste poging daartoe deed zij vóór de Olympische Spelen van Peking, omdat de turner daar als vice-wereldkampioen niet aan mocht deelnemen. Van Gelder zag dat zelf niet als een zwart gat.

De tweede poging volgde toen de fenomenale ringenturner was geschorst wegens het gebruik van cocaïne. Hij vond de tijd echter nog niet rijp om zijn verhaal te doen. In juli wil hij terugkeren in de turnarena, naar buiten toe staat zijn wereld stil. ’Lees Yuri’s weblog voor het laatste nieuws!’, staat op zijn site. Het laatste bericht is van 22 maart 2009.

Zeker zo interessant is het verhaal van judoka Mark Huizinga, maar ook hij hield de boot af. Na zijn afscheid in Peking zei hij midden in het zwarte gat te willen springen ’om dat zo intensief mogelijk te verkennen’. Vooralsnog is die missie ’teleurstellend’ verlopen. Tijdens de boekpresentatie zei de voormalige olympisch kampioen ’slechts enkele grijze vlekjes’ te hebben waargenomen.

Het zwarte gat zou voor Huizinga niet na zijn carrière komen. De carrière zelf bleek het zwarte gat, althans het laatste deel daarvan. Na het winnen van zijn vijfde Europese titel, in 2008, legde hij zijn ziel bloot. Huizinga had het gehad met judo, hij keek reikhalzend uit naar het afscheid. Binnen zijn sport stond de grootheid bekend om zijn sociale gedrag, daarbuiten noemde hij zichzelf sociaal onderontwikkeld, met gevoelens kon hij niet omgaan. Mislukte relaties moeten dat gevoel hebben versterkt.

Huizinga sprak van een benauwd klein wereldje. „Ik voel me niet onbeholpen, maar ik wil eens kijken of ik zonder succes ook een heel mooi mens kan zijn.”

Huizinga heeft zijn leven drastisch omgegooid. Hij werkte twaalf jaar bij de luchtmacht en zou daar na zijn sabbatical van 2009 coördinator worden van de Defensie Topsportselectie. Na een jaar van ’onbeperkte vrijheid’, waarin hij veel viste en reisde, nam hij ontslag. Vorige week nam hij officieel afscheid.

„Ik had een prachtige baan met een goed salaris”, zegt Huizinga. „Maar dat leven is me te gestructureerd. Ik krijg zoveel aanbiedingen voor lezingen en het geven van trainingen en clinics, dat ik ga kijken hoe ver ik daarmee kan komen. Natuurlijk was mijn leven als topsporter gestructureerd, maar daarbinnen kon ik wel zelf bepalen wat ik deed.”

Dat wil hij graag zo houden.

Rob Velthuis

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden