Huiveringwekkend portret van een vergeten dode

WIA4 tegen WIA7 klinkt als scheikunde, maar het gaat over voetbal. Niet dat het mij wat uitmaakt, want van beide begrijp ik de ballen, wat natuurlijk wel een garantie is voor een onbevangen blik. De VPRO volgt komende weken het zaalvoetbalteam Wakker in Alles, WIA4 dus, een club van overwegend middelbare mannen uit Rotterdam.

Normaal gesproken zou je zo’n programma overslaan, want wat is dat nou, zo’n verzameling vriendelijk hobbelende buikjes in een zonloze zaal zonder publiek? WIA4 is echter niet zomaar een club, het is grotendeels een samenraapsel van rtv-journalisten (Hugo Borst, Sander de Kramer en Emile Schelvis) en oud-profvoetballers (Geert den Ouden en Kees-Jan Snoeck).

Voetballiefhebbers zullen niet zozeer kijken uit competitiedrift, als wel uit nieuwsgierigheid naar de levens van deze ’beroemde’ spelers. Is voetbalanalist Borst met zijn benen net zo behendig als met zijn pen en mond? Hoe is het voor Den Ouden om te zijn ’gedegradeerd’ van Excelsior naar WIA4? En wat herinnert aanvoerder Michael Wilkes zich van zijn vader, de voetballegende Faas Wilkes? Het spel is vooral een voertuig voor tien ego-documenten over voetbal in de Maasstad.

Zo kwamen we te weten dat Den Ouden door zijn strenggelovige ouders lange tijd van het voetbal is geweerd. Hoe ver was hij gekomen als hij thuis was gestimuleerd, vraagt Borst, tevens ironisch commentator in de serie, zich af. Over zijn eigen prestaties is de ’Studio Voetbal’-analist niet erg te spreken: ,,Ik word langzamer, kan niet meer zo goed mee.” Het is ook een serie van weemoed, van dingen die voorbijgaan. En dat is mooi.

Ook in andere nieuwe programma’s veel oudere heren. We zagen Jan Tromp al in ’Uitgesproken Vara’ en Michiel Bicker Caarten in ’Uitgesproken WNL’ en nu zijn vier oude rotten terug met ’Brandpunt’ (KRO). Is het erg dat vernieuwing en vergrijzing in Hilversum hand in hand lijken te gaan? Niet per se. Voor een rubriek als ’Brandpunt’, die de diepte in wil, is enige levenservaring zelfs een vereiste.

Fons de Poel bezocht het Friese Minnertsga, waar een man vier jaar dood in huis had gelegen. Hij deed verslag met een bij het onderwerp passende bezonkenheid en prudentie, iets wat bij een beginnend journalist misschien minder vanzelfsprekend zou zijn geweest. De Poel ging niet op jacht naar de strenggelovige broers en zusters die samen met de overledene volledig geïsoleerd van de buitenwereld in één huis woonden. Zelfs de woning kwam niet in beeld. Nee, De Poel trok steeds spannender cirkels óm het drama heen. De supermarktbaas: ,,Om acht uur stonden ze al voor de deur.” De buurman: ,,Ze weten veel van anderen, anderen niets van hen.” De kapster: ,,Hij zei vier jaar geleden: ik wil met rust worden gelaten. Dat hebben zijn broers en zusters heel letterlijk opgevat.” De politieman: ,,Ze dachten: als Jezus doden kon opwekken, waarom zou hij dan niet voor onze broer kunnen zorgen?”

’Brandpunt’ toonde ons een huiveringwekkend portret van een vergeten dode. Zonder dat zelfs zijn achternaam maar werd genoemd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden