Review

Huiswijn: het visitekaartje van de supermarkt

In een restaurant kiezen veel gasten bij hun menu voor de huiswijn. Dat er daarnaast ook veel mensen met een biertje zitten, is niet omdat ze alleen maar bier lusten, maar ongetwijfeld uit zuinigheid. Waarom precies, heb ik nooit durven vragen, maar dat wijnen in de meeste restaurants veel te duur zijn, lijdt geen twijfel. Zelfs het leegschenken van een zelf meegenomen fles kan nog gemakkelijk dertig tot veertig gulden kosten, zoals we laatst nog eens ondervonden. De wijndrinkers zien de huiswijn als betrouwbaar, het visitekaartje van de zaak. Terecht natuurlijk. Een slimme restaurateur zorgt voor een goede huiswijn in het glas. Een slechte huiswijn maakt wel een heel belabberde indruk, en doet weinig goeds verwachten van de rest van de wijnkaart.

Van een supermarkt kan eigenlijk hetzelfde worden gezegd. De huiswijn vormt de eigen keuze uit de zee aan wijnen die de inkoper krijgt aangeboden. Deze maakt hieruit een selectie, en zet zijn klanten de wijn voor met de beste verhouding tussen prijs en kwaliteit - althans, dat mogen we verwachten.

Jammer genoeg is de kwaliteit niet altijd op het gewenste niveau. Toch lijkt het algemene niveau van de huiswijnen de laatste jaren wat gestegen. Zowel bij rood als bij wit vallen er enkele aardige wijnen te verschalken voor een schappelijke prijs. Op zich een klein wonder voor wie zich realiseert hoe goedkoop deze wijnen worden ingekocht. Ruimschoots minder dan 10 Franse francs per liter is de regel. Opvallend is dat de huiswijnen die op de proeftafel stonden allemaal afkomstig zijn uit Frankrijk. Wijnen van elders zijn tegenwoordig volop in de winkels vertegenwoordigd, maar kennelijk niet op dit niveau. Frankrijk is blijkbaar nog altijd de beste bron voor deze eenvoudige wijnen, of het moet zijn dat de wijndrinker in dit geval het liefst op zeker gaat - dus in het bekende Frankrijk wil blijven.

Witte huiswijnen zien we uit zowel zuidwest als zuidoost, rood vooral uit Zuidoost-Frankrijk. Wit is gemakkelijker: ook bij hoge opbrengsten in de wijngaard voldoet een goede toepassing van moderne technieken voor het maken van een redelijke wijn. Bij rood is dat allemaal wat lastiger. Hoge opbrengsten bij rood leiden snel tot een wijn die dun en licht is, door een gebrek aan rijpe druiven.

Halfzoete - of, zo u wilt, halfdroge - witte wijnen vormen een moeilijk punt. Het is niet eenvoudig daar iets goeds in te vinden. Het lijkt misschien een kwestie van smaak, maar deze categorie wijnen is al snel flauw, tenminste zo komt het over. Ongetwijfeld zullen de liefhebbers van dit type wijn het daar niet mee eens zijn.

Op alle fronten scoort de huiswijn van de Hema het beste. Bij rood met afstand, en ook bij wit is het een van de betere wijnen. De C1000 doet het heel aardig met zijn witte huiswijn. Dirck III heeft een leuke rode, de Cuvée du Maître. Albert Heijn bungelt in de staart van het peloton, in weerwil van de pogingen tot verbetering. Vomar heeft zeer matige huiswijnen, bij zowel rood als wit. Wit (Vin de Table Français) is uitgesproken karakterloos, met een sterk groenteachtig karakter. Rood (Vin de Pays de l'Aude, uit Zuidoost-Frankrijk) is kunstmatig, dun en fruitloos. En dat voor ¿5,49 per hele liter. Ook de Aldi bakt er niet veel van. De literfles Cotes du Roussillon is met zijn ¿4,99 niet duur, maar het geschroeide, wat alcoholische en scherpe karakter van deze wijn laat toch geen fijne nasmaak achter. De Boni heeft als enige geen literflessen in de aanbieding, maar alleen gewone. Zowel rood als wit uit de Roussillon is hier redelijk van kwaliteit, en dat voor ¿4,89 per fles.

Dat dit type wijn over de hele linie wat beter is geworden wil zeggen dat er eigenlijk geen wijnen zijn met echt technische fouten. Toch blijft het, gezien de verschillen, noodzakelijk goed op de geboden kwaliteit te letten. Een goede huiswijn is geknipt voor eenvoudige feestjes of partijen.

Huiswijn Rood, Vin de Table Français

Hema, ¿5,95 (literfles)

De rode tafelwijn van de Hema is gebotteld in het zuidwesten van Frankrijk, in het gebied waar ook armagnac wordt gemaakt. Maar omdat gebruik is gemaakt van de aanduiding Vin de Table de France, kan de wijn uit heel Frankrijk afkomstig zijn. Het is een goede huiswijn, met fruit en kracht, mooi sap, wat stevigheid, kersen en bessen in de smaak. De witte wijn is zeker afkomstig uit het zuidwesten zelf, omdat hij de aanduiding Vin de Pays Cotes de Gascogne draagt. Deze geldt voor wijnen uit het gehele departement Gers. Het is een goede droge witte wijn met een vrij krachtige stijl, wit fruit in de geur en een milde, maar karaktervolle smaak.

Huiswijn C1000 Wit, Vin de Pays de Cotes de Gascogne

C1000 ¿5,45 (liter)

Een vaatje dat niet al te ver van dat van de Hema af heeft gestaan: een keurige huiswijn, fris en sappig, lichtvoetig en technisch in orde, bloemig in de geur, een lichte en open smaak, licht zuurtjesachtig, maar wel prettig. Ook heeft C1000 nog een aardige Huiswijn Spanje wit, afkomstig uit Ribera del Guadiana, in de Extremadura, tegen de Portugese grens aan (¿6,95, literfles); deze wijn is smakelijk en open, fris en sappig, met een zekere rinsigheid, appel, asperges.

Cuvée du Maître, Charles de Cassignac, Vin de Pays des Coteaux du Pont du Gard

Dirck III, ¿5,98 (literfles)

Dirck III heeft zijn huiswijn betrokken uit de Gard, op de grens tussen de Rhone en de Languedoc. Het is een soepele rode wijn, met wat kersenfruit, aardbeien, enige zoete zwoelheid, met een open smaak, die vrij stevig eindigt, met een vleugje alcohol na.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden