Huisvrouwen stelen vlees en snoepgoed

Wat merken gezinnen in Europa van de huidige economische tegenslag? Trouw volgt het dagelijks leven van zes families in zes landen, vandaag: Italië.

De gepensioneerde uithangen, dat vindt Giuseppe Giglio (77) helemaal niks. "Ik wil blijven werken, mijn hersens gebruiken, actief zijn. Ik wil mijn tijd niet doorbrengen met een krantje lezen en een kaartje leggen. Dan verveel ik me dood." Maar het lijkt erop dat de crisis hem nu zal dwingen te stoppen met werken: zijn timmermansbedrijfje draait heel slecht. Hij heeft de zaak van zijn vader overgenomen, die de zaak weer van diens vader had overgenomen, die hem weer van diens vader had overgenomen. "Het gaat me aan het hart, maar ik geef het nog hooguit twee jaar. Er is te weinig werk."

Weduwnaar Giuseppe Giglio is de vader van Massimo en Corrado. Hij bezit in Rome een kleine loods waar hij samen met twee werknemers houten meubels, deuren en ramen maakt. Er zijn steeds minder klanten. "Voorheen meubileerden we hele villa's, met op maat gemaakte kasten en al. Dat is er sinds een paar jaar niet meer bij. We maken nu alleen nog klein spul: een tafeltje, een kastje. Of we repareren een deur die niet goed sluit."

Ook al is hij bijna tachtig, hij zou het liefst nog steeds de hele dag werken. Maar er is te weinig te doen. "Mijn twee werknemers zitten door de crisis een paar dagen per week thuis. Ik heb tegen ze gezegd dat ze elders werk moeten zoeken. Maar dat is er niet. Italianen hebben geen geld meer voor een kwaliteitsmeubel van echt hout. Ze kopen rommel bij Ikea en soortgelijke winkels."

De verminderde inkomsten van zijn timmermansbedrijfje en de paar honderd euro pensioen vult Giglio sinds anderhalf jaar aan met de verhuur van een deel van zijn loods aan twee glazenmakers. Die betalen de huur echter al vijf maanden niet. "Hun zaken gaan ook slecht", weet Giglio. "Ik heb gewacht, maar ben zojuist naar de rechter gestapt. Die moet hen uit het pand zetten. Dat neemt ongeveer een half jaar. Ondertussen loop ik die huur dus mis."

Giglio is daarom, net als miljoenen landgenoten, genoodzaakt zijn spaargeld aan te breken. "Dat heb ik mijn hele leven niet hoeven doen", zegt hij.

De timmerman vindt dat de regering flink moet investeren, zodat de burgers weer geld te besteden krijgen. Maar ja, de overheid heeft geen geld, weet hij. "Het is verschrikkelijk wat er in dit land gebeurt. Gisteren hoorde ik op het nieuws dat steeds meer gewone, keurige mensen levensmiddelen stelen. Huisvrouwen stelen karbonades. Moeders stelen snoepgoed voor hun kinderen. De armoede rukt op."

Giglio schudt zijn hoofd. Zo ver zal het met hem niet komen. "Eerst eten kopen, dan belasting betalen." En dat hij zijn zaak waarschijnlijk moet sluiten, daar legt hij zich bij neer. "Dat stilzitten wordt moeilijk, maar ik heb dan wel meer tijd voor mijn kleindochters. Dat is ook wat waard."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden