Huisvesting voor Polen is een splijtzwam in Dinteloord

Sportvissers bij het haventje van Dinteloord. In Dinteloord willen ze een nieuw wijkje bouwen voor 250 Poolse werknemers. Dat zorgt voor verdeeldheid in het dorp. Foto: Arie KievitBeeld Arie Kievit

Dinteloord is in rep en roer over een plan voor huisvesting van 252 arbeidsmigranten aan de dorpsrand.

In een kleine gemeenschap kom je elkaar nogal eens tegen, zeker wanneer het verenigingsleven bloeiend is. Het moet er bij de laatste bijeenkomsten van de wijnvereniging daarom best ongemakkelijk aan toe zijn gegaan. Hakim Tampoebolon, voorzitter van de dorpsraad, ontmoette daar zijn ‘tegenstrevers’ van de Werkgroep Behoud Leefbaarheid Dinteloord. Het twistpunt betreft een nieuwbouwplan voor Oost-Europese arbeiders. De situatie werd opgelost door er op die avonden maar niet over te praten.

Maar een probleem verdwijnt niet door erover te zwijgen. De situatie: even buiten Dinteloord wordt een groot glastuinbouwcomplex ontwikkeld, het Agro Food Cluster Nieuw Prinsenland. Het binnenhalen van de oogst gebeurt in meerderheid door Oost-Europeanen. De eigenaar van een uitzendbureau wil samen met ontwikkelaar Prohuis 63 woningen voor hen neerzetten op een akker aan de dorpsrand. De dorpsraad ziet dat, onder bepaalde voorwaarden, wel zitten. Maar ook veel dorpelingen, deels verenigd in de werkgroep, zijn faliekant tegen.

Ingehuurde beveiligers

De werkgroep laat flink van zich horen. Op een informatiebijeenkomst in een restaurant, waarvoor aanmelden gewenst was, stonden opeens honderd gemobiliseerde dorpsgenoten op de stoep. De gemeente Steenbergen, beducht voor taferelen zoals in 2015, liet hen tegenhouden door ingehuurde beveiligers. Destijds werd Steenbergen landelijk nieuws, toen een informatieavond over een azc compleet uit de hand liep.

Daar zijn de tegenstanders in Dinteloord niet op uit. Wel spreken ze in een heus manifest van ‘de druppel die de emmer doet overlopen’. Een van hen, John Klaasman, erkent dat er om meerdere redenen onvrede heerst in het dorp. “De doorgetrokken A4 zorgt voor fijnstof en geluidsoverlast, er zijn plannen voor vier enorme windturbines, de kassen van het Agro Food Center zorgen ’s nachts voor veel licht en er wordt in Dinteloord niets gebouwd voor starters en ouderen. Ooit waren wij een rijke gemeente. Na de herindeling van 1997 lijken we het afvoerputje van de regio.”

Eigenaar Arjan van de Graaf van Prohuis kent de onvrede. “Daardoor lopen allerlei discussies door elkaar. Dat de corporatie niet wil bouwen voor starters, kun je de Poolse arbeidsmigranten niet kwalijk nemen. Ondertussen moeten zij wel fatsoenlijk worden gehuisvest. Dat kan beter op één complex dan zoals het nu gaat. Er zijn huisjesmelkers die veel Polen in één woning stoppen. Dan heb je minder controle.”

Voormalig klooster

Dat laatste argument gebruiken meer voorstanders in het dorp. Het frappante is dat Welberg, 7 kilometer verderop, een schoolvoorbeeld vormt van hoe goed de integratie kan verlopen. In een voormalig klooster wonen vierhonderd Oost-Europese arbeidskrachten, de interactie met de rest van het dorp verloopt vlekkeloos. Toch zijn tegenstanders bang voor overlast, in welke vorm dan ook. En als die angst bewaarheid wordt, zo redeneren zij, is er geen weg meer terug. “Pure onwetendheid”, zegt Van de Graaf.

Wat de werkgroep betreft, kunnen de arbeiders beter bij de tuinbouwbedrijven worden gehuisvest. Een weinig sociale gedachte, vindt Tampoebolon. Vanuit zijn woonkamer kijkt hij uit over het weidse akkerland waarop het bouwproject is gepland. De Polen worden zijn achterburen, hij vindt het best. “Het is jammer dat dit een splijtzwam vormt in het dorp. De werkgroep vraagt zelfs achter onze rug de correspondentie op tussen de gemeente en de dorpsraad.” Klaasman reageert verbolgen: “Wij vinden het juist jammer dat de dorpsraad, die dus niet het hele dorp vertegenwoordigt, nooit contact heeft gezocht.”

De oplossing ligt misschien bij de wijnclub. Maar daar blijft het vooralsnog stil.

Tweespalt over polenhotels

Huisvesting van arbeidsmigranten zorgt in gemeenten voor tweespalt. Er zijn in Nederland zo’n 400.000 arbeidsmigranten uit Midden- en Oost-Europa waarvan 160.000 uit Polen. Voor 120.000 tot 150.000 van deze arbeidsmigranten is er komend jaar geen woonruimte, becijferden Stichting Normering Flexwonen en het Expertisecentrum Flexwonen deze maand.

Gemeenten en werkgevers zijn blij met de flexibele arbeidskrachten. Ze doen belangrijk (zwaar) werk waar Nederlanders niets voor voelen. Inwoners daarentegen zien de komst van wijken of complexen voor de huisvesting van deze mensen – bijvoorbeeld ‘polenhotels’ – vaak niet zitten. 

Na een verhit debat besloot de gemeenteraad van Westland deze week dat er toch een tweede polenhotel komt. Eind vorig jaar maakte ook de gemeente Bunschoten de weg vrij voor een tweede polenhotel, ondanks protest van buurtbewoners. Maar burgerverzet heeft soms wel degelijk effect. Zoals in Bodegraven, waar het voornemen voor een polenhotel van tafel werd geveegd. 

Plannen voor grootschalige huisvesting van arbeidsmigranten in Zaltbommel en in de Betuwe zijn vooruitgeschoven of aangepast. In Tiel gooide de gemeente het over een andere boeg. Vlak voor Kerst stemde de gemeenteraad in met nieuwe afspraken: niet meer dan vier Oost-Europese arbeidsmigranten in één woning, en niet meer dan een paar van zulke woningen in één straat.

Lees ook:

Polen in Nederland: ze zijn hier en ze blijven hier

Fotograaf Ton Toemen dook in de wereld van de Poolse arbeidsmigrant in Nederland en ontdekte een bescheiden, ondernemende en solitaire gemeenschap.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden