Huismeester als luisterend oor van de wijk

Reportage Ze vervangen ook wel een lampje, maar het draait vooral om sociaal beheer

De gordijnen die permanent gesloten zijn, de dode vliegen op de vensterbank. "Jullie kennen de signalen wel", beschrijft Maaike Elias van de Brabantse woningcorporatie WonenBreburg aan collega's uit het land hoe ze waakt over haar wijk. Zelf een lampje vervangen doen de huismeesters van Stokhasselt/Vlashof in Tilburg-Noord nog wel, maar hun werk draait vooral om sociaal beheer.

In deze aandachtswijk zijn ze de luisterende oren voor de bewoners en de ogen voor hun corporatie, de wijkagent, de zorg en de gemeente. "Gelijk erop af. Het gesprek met huurders aangaan, samenwerken en korte lijntjes houden met opsporingsambtenaren, de wijkmanager en zorgprofessionals", vat Elias hun aanpak samen.

Na de grote opknapbeurt van deze galerijflats - van het type dat keurig in het gelid staat in vrijwel alle buitenwijken van Nederlandse steden - is iedereen erop gespitst het hier netjes en veilig te houden. Saai is hier een graadmeter, want dat betekent rust in de buurt. En het allerliefst zien ze de bewoners stijgen op de maatschappelijke ladder: in ieder huishouden een kostwinner. Dat is geen makkelijk doel, zeker niet als het economische getij ongunstig is.

In 2008 toen tot een speciale aanpak van deze wijk werd besloten, brak de crisis uit. De zichtbare overlast, de woninginbraken en de qathandel zijn teruggedrongen, maar de armoede is toegenomen, vooral in de complexen met sociale huurwoningen. Het aantal bewoners met een minimuminkomen steeg tot 28,3 procent, meer komen er financieel in de knel. Het legt een groot beslag op de professionals en vrijwilligers in de wijk, ook WonenBreburg merkt dat.

Vroeg signaleren is een must. "Dus is het geen briefje in de bus, maar na een of twee maanden huurachterstand persoonlijk langsgaan om te zien wat er aan de hand is", zegt Elias. Ze deelt de zorg die in de huismeester-enquête naar voren komt: de corporaties huisvesten steeds meer kwetsbare huurders, onder wie mensen met psychische problemen. De 'zwakke broeders' vragen extra aandacht. "Een paar jaar geleden kregen ze nog begeleiding, nu wonen ze op zichzelf. Tegelijk zijn ze onze pareltjes want ze geven ook kleur."

Ondertussen is er nog al dat andere werk. Het mantra van iedere huismeester, 'schoon, heel, veilig', herhaalt Ad van Roy. Met camera's en sociale media strijden ze tegen drugshandel, inbraken, vernielingen en vuilstort. "Ja, de was mag buiten het balkon hangen, Op dat punt betonen we coulance.", antwoordt hij collega's. Een schotelantenneverbod is er ook niet, behalve voor de galerijkant. Dus schuift de Puccinistraat 's avonds de schotels naar de geopende voordeur.

De bewoners bij de wijk betrekken geeft Elias en Van Roy de meeste voldoening in hun werk. Op een braakliggend terrein de eerste fruitbomen- en struiken voor een plukroute. Het geeft de componistenbuurt kleur, de kleur van zijn naamgevers, de levensgenieter Puccini en doorzetter Verdi.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden