Huisdieren van stand: de honden van staatshoofden

De Britse koningin met haar corgi's en dorgi's. Beeld AP
De Britse koningin met haar corgi's en dorgi's.Beeld AP

Constante bronnen van schattig nieuws zijn het, en politieke bruggenbouwers. Veel staatshoofden zijn daarom dol op hun huisdieren en dat laten ze zien ook. Die van de Oranjes zijn nu te zien in Het Loo.

Donald Trump heeft geen huisdieren. De uitbaters van het in Washington gelegen museum dat eraan is gewijd, het museum voor het presidentiële huisdier, weten het nagenoeg zeker. Daarmee breekt de 45ste president van de Verenigde Staten met een al zeker al 100 jaar oude traditie, niet alleen in de Verenigde Staten.

Een staatshoofd heeft een dier. Een hond meestal. Dat was al zo bij Napoleon , die een teckel had en dat is nog altijd zo. Ook de Oranjes hebben zich altijd zodanig weten te omringen met dieren, dat Paleis het Loo er een complete tentoonstelling over kon inrichten, die nu net open is. Het paleis is wegens verbouwing gesloten, maar de tuinen en de stallen zijn open. In die stallen ziet het publiek niet alleen in levende lijve het lievelingspaard van prinses Beatrix, Benito, maar ook tientallen foto's van Nederlandse koningen en koninginnen, prinsen en prinsessen met hun huisdieren.

Tekst loopt door onder afbeelding.

De hond Lucky van de voormalige Amerikaanse president Reagan gaat in 1985 met hem aan de haal in de tuin van het Witte Huis. Naast hem de toenmalige Britse premier Thatcher.  Beeld getty
De hond Lucky van de voormalige Amerikaanse president Reagan gaat in 1985 met hem aan de haal in de tuin van het Witte Huis. Naast hem de toenmalige Britse premier Thatcher.Beeld getty

Van Wilhelmina, die op haar achtste verjaardag het hondje 'Swell' kreeg, omdat ze als enig kind anders zo weinig gezelschap had. Van Willem de vijfde met zijn Orang-Oetan, die trouwens met mes en vork kon eten. Van Beatrix en haar trouwe hond Joris, de golden retriever met wie ze na haar studie in Leiden op kasteel Drakesteyn ging wonen.

Er zijn verhalen te over. Joris van Beatrix bijvoorbeeld speelde nog een voorname rol in 1965, toen de kroonprinses op een mooie dag in de tuin zo hard 'Joris, kom hier!'riep, dat een fotograaf gealarmeerd haar kant op keek. Hoe hij toen zag dat de prinses hand in hand liep met een onbekende jongeman. Hoe de rest geschiedenis is: hij schoot een plaatje, de jongeman bleek Claus te heten, de huidige koning werd hun eerste zoon.

Naarmate het gezin groeide, groeide ook het aantal dieren: Dalmatiër Cleo voegde zich bij het gezin, met name gehecht aan prins Claus. De kinderen speelden graag met teckel Arthus. Ook nu nog laat Willem-Alexander zich graag portretteren met zijn twee familiehonden.

Tekst loopt door onder afbeelding.

Koning Willem-Alexander met zijn honden. Beeld © RVD - Frank van Beek
Koning Willem-Alexander met zijn honden.Beeld © RVD - Frank van Beek

Ze mogen dan een natie vertegenwoordigen, als het om hun dieren gaat zijn staatshoofden sentimentele dwazen. De vorige maand overleden prins Henrik van Denemarken maakte zelfs zijn gedichten over lievelingsteckel Evita openbaar (Ik hou ervan/Jouw vacht te strelen).

In de stallen van Het Loo wordt verhaald over prinses Wilhelmina, die namens haar Swell brieven schreef: "Wauw wauw wauw wauw".

De anekdote over de Deense prins Henrik kwam naar boven toen eerder deze week in het Beierse Passau een heus teckelmuseum geopend werd.

Behalve Evita hadden Henrik en Margarethe ook Célimene. Toen ze na een huwelijkscrisis weer bij elkaar kwamen, lieten ze zich samen met die beestjes portretteren.

Zelf laten ze zich er niet over uit, dus is het gissen naar de reden waarom een dier eigenlijk bij de functie van staatshoofd hoort.

Eén reden kan zijn dat een huisdier een contante bron van schattig nieuws is. Dat kan een uitkomst zijn, soms. Sinds de Franse president Macron eind augustus de bastaardhond 'Nemo' uit het asiel haalde, steeg bijvoorbeeld het aantal vrolijke berichten uit het Élysee aanzienlijk. Nu weten Fransen bijvoorbeeld dat Nemo niet meteen zindelijk was en regelmatig tegen de haarden van het Elysée plast - misschien is het een welkome afwisseling temidden van alle hervormingsberichten, die nogal onzeker kunnen maken.

Tekst loopt door onder afbeelding.

De Franse president Macron met zijn hond Nemo. Beeld AP
De Franse president Macron met zijn hond Nemo.Beeld AP

Ook Franse presidenten hadden altijd honden. Hollande had Philae, de labrador. Sarkozy had Clara, Dumbledore, Clara en Big en Jacques Chirac had Sumo, Sumette en Maskou. Ook over die honden wemelde het van de verhalen.

Een hond voegt ook menselijkheid toe, iets wat voor een koning, koningin of president helemaal niet gek is. Verhalen over huisdieren zijn bovendien bijna nooit geheim, waardoor behalve de Nederlandse ook de Britse koninklijke familie een speciale website heeft die geheel is gewijd aan de koninklijke honden. Daarop staat in het geval van Nederland hoe de dalmatiër Cleo zich ooit na een zakenreis van prins Claus met gevaar voor eigen leven door een auto wurmde, net zo lang tot hij bij Claus op schoot lag. Daar bleef hij de hele reis liggen. Op de Britse koningshondensite staat hoe koningin Victoria óók al een speciale voorliefde voor teckels had.

"Deckel de tekkel kwam in 1845 in Engeland aan en werd de eerste tekkel die een voorname plaats innam in de gengenheid van de koningin. Maar het was Waldman VI die uitgroeide tot haar allerfavorietste tekkel." Victoria, dat staat er ook, was ook eigenaar van de eerste pekinees van Europa. En dat terrier Ceasar van Edward de zevende de koning overal vergezelde, ook na diens dood. Toen liep Ceasar achter de kist aan.

Tekst loopt door onder afbeelding.

Prinses Wilhelmina op haar pony, geflankeerd door Koningin Emma in 1887. Beeld Koninklijke Verzamelingen, Den Haag
Prinses Wilhelmina op haar pony, geflankeerd door Koningin Emma in 1887.Beeld Koninklijke Verzamelingen, Den Haag

Aan de andere kant van de oceaan staat de presidentiële hond ook in een lange traditie. Amerikaanse presidenten hebben altijd honden, zelfs Obama, ook al was één van zijn dochters er allergisch voor. Twee Portugese waterhonden boden uitkomst. Van de hond van Ronald Reagan is een bekende foto waarop Reagan wordt voortgetrokken door bouvier Lucky, een op hakken rennende Margeret Tatcher erachteraan. Ook Vladimir Poetin heeft een hond.

Want behalve menselijkheid en goede pers is er nog een aspect aan het presidentiële of koninklijke huisdier dat het bezit ervan extra aantrekkelijk maakt voor staatshoofden: een huisdier is een bruggenbouwer. Een huisdier heeft geen politieke kleur - democraten hebben honden, republikeinen hebben honden, communisten, socialisten, liberalen. Iedereen kan meevoelen hoe het is om na een reis je huisdier weer te zien of begrijpt hoe iemand zich voelt als de hond wordt aangereden - dat gebeurde de Clintons.

Bovendien: honden zijn loyaal. In haar mémoires vertelt Hillary Clinton dat er een tijd in haar huwelijk met Bill was waarin hun hond Buddy het enige gezinslid was die nog met hem in een ruimte wilde zijn. Toen was net uitgekomen dat Bill een verhouding had gehad met zijn stagiaire.

Gezien de hausse aan personeelswisselingen in het Witte Huis is het des te onbegrijpelijker dat Donald Trump nog steeds geen huisdier nam.

Dieren van Oranje, Paleis Het Loo in Apeldoorn, te zien t/m 30 september.

Lees ook: Wat roepen dieren bij u op?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden