'Huh?'

Ik had me voorgenomen tijdens mijn mondeling schoolonderzoek vloeiend Frans te praten. Met eloquente volzinnen zou ik de juffrouw om de oren slaan, die slechts tijd zou hebben om geïntimideerd te knikken. Wat echter een twintig minuten durende flux de bouche moest worden, werd een gênant gestotter, gedecoreerd met de pijnlijkste stiltes. Aan het eind van iedere zin vroeg ik me af: stond het werkwoord wel in de goede tijd? Stond het wel op de goede plaats? Was het au fond wel een werkwoord? Verder kraamde ik, in plaats van de geplande volzinnen, de meest invalide zinsconstructies uit. Ik zag hoe haar de tranen in de ogen sprongen.

Après tout was echter de verstaanbaarheid van de lerares een nog veel groter probleem. Al bij binnenkomst kreeg ik een enorme spraakwaterval over me heen die eindigde met een duidelijk hoorbaar vraagteken. Toen bleef het even stil. Ik wist dat er iets van me verwacht werd, maar in plaats van netjes te vragen of madame het even kon herhalen, antwoordde ik op mijn boerenfrans: 'Huh?' Waarna de lerares haar vraag wat duidelijker gebarend bisseerde. Bij iedere herhaling zette ze haar gebaren dikker aan, en na de tiende herhaling leek het geheel meer op een spelletje Hints dan een examen. Pas toen de juf haar bedoelingen wanhopig begon uit te tekenen op het scoreblad, werd de vraag mij duidelijk: ze wilde enkel vragen of ik in goede vorm was vandaag.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden