Huggies voor altijd

Een piepklein berichtje in de Volkskrant van gisteren. In vijfenvijftig woorden, inclusief kop, werd de dood gemeld van 'naar schatting vierhonderd mensen'. Het kunnen er dus ook tien minder of vijftig meer zijn. 'Voornamelijk kinderen en bejaarden'. Ze zijn het slachtoffer geworden van grootscheepse vechtpartijen tussen 'twee rivaliserende bevolkingsgroepen in Noordwest-Uganda'. De aanleiding: veediefstal. Het einde van het bericht luidt zo: 'Het Ugandese leger probeerde de orde te herstellen door vanuit een helikopter op de vechtende partijen te schieten. Daarbij vielen 24 doden.' Het bericht zit ingeklemd tussen een artikel met de al even troosteloze kop 'Hulp komt voor vele Oost-Timorezen te laat', een artikel over een van moord verdachte Russische magnesium-magnaat die politicus wil worden omdat hem dat onschendbaarheid oplevert en een advertentie van Etos voor Huggies. Voor wie niets van babies weet: Huggies zijn wegwerpluiers.

Op dezelfde bladzijde een bericht van 62 woorden, inclusief kop, over de rivaliserende Ogaden en Sheikal, die elkaars dorpen hebben platgebrand. Wat rest van het dorp Hosingo met zijn duizend inwoners is de moskee. Doden: 47. Gewonden: 60. In Somalië vielen de doden gedurende twee weken en niet in één dag, dat maakt het tellen gemakkelijker en dus nauwkeuriger.

Huggies. Van het Engelse woord huggen, knuffelen, omarmen, even vasthouden.

Dit weekeinde begon joods Nieuwjaar. Het jaar 5760 sinds de schepping in zes dagen, waarover de Maker uitermate tevreden was. Aanleiding om weer eens naar de synagoge te gaan, want Rosj Hasjana, dat twee dagen duurt en al vrijdagavond begon, is geen vuurwerkfeest. De ochtenden, ongeveer van half negen tot een uur, worden doorgebracht in de synagoge. De Schepper wordt uitbundigd lof toegezongen. Vooral Zijn barmhartigheid en goedertierenheid, Zijn zorgzaamheid en Zijn vergevingsgezindheid, Zijn vermogen Zich het goede te herinneren en het kwade te vergeten passeren gedurende die lange uren iedere minuut het toneel. En je wil het wel geloven als je de babies en peuters ziet die in groten getale waren meegesjouwd. Babies en peutertjes met ongeschonden gezichtjes, gezond, goed gevoed, leuk gekleed, vrolijk en nieuwsgierig, zonder een spoor van de beschadigingen die ooit hun hoofd, hart en ziel zal groeven. Beschadigingen niet alleen maar door daadwerkelijk leed dat ze zullen ondergaan, maar ook het slagveld dat ontstaat door informatie die je tot verbijstering drijft. De niet-lezende en niet-kijkende peutertjes blijft die informatie bespaard, de iets groteren niet.

Een zevenjarig jongetje ligt, zo vertelt zijn moeder, 's avonds wakker, piekerend over wat er in Kosovo gebeurt. Een drie jaar ouder meisje vraagt op de terugweg van sjoel of 'er ook een spuitje is voor mensen net als voor de dieren die ze in dierencrematoria laten inslapen?' De moeder van het jongetje zegt tegen hem: 'Probeer er maar niet aan te denken, ga maar slapen.' Ik leg het meisje geduldig uit hoe het Nederlandse euthanasiebeleid eruit ziet. Waarom ik tegen wat ben, en waarom vóór weer wat anders. Dat je geen eind aan je leven mag maken als je dat zelf wilt, vindt zij barbaars. Dement zijn lijkt haar het ergste.

Je zou willen dat deze kinderen nog huggies nodig zouden hebben. Voor altijd baby. Nooit opgroeien met het Jeugdjournaal en nog minder met die piepkleine berichten, anderhalf woord per dode, of als het tegenzit, een woord per acht doden. Je hebt zelf een huggy nodig, een kleine knuffel, om opgewekt het nieuwe joodse jaar in te gaan. Liever niet van God Zelf. Meestal kan ik nog wel bedenken dat de slachtingen die we aanrichtten onze eigen verantwoordelijkheid zijn. Maar na drie dagen halleluja voor Gods Almacht zit ik nog beknelder dan anders te staren naar twee piepkleine berichtjes.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden