RECENSIE

House of Cards consolideert House of Cards

null Beeld Netflix
Beeld Netflix

In het derde seizoen van House of Cards is de sprankeling van weleer verdwenen. Maar het is wel prijzenswaardig dat de serie de diepte in probeert te duiken, schrijft Joris Belgers, en hij geeft drie sterren.

Macht is een ongrijpbaar iets. Hoe die toch te grijpen was de rode draad in de eerste twee seizoenen van de veelgeprezen televisieserie House of Cards. Afgelopen vrijdag lanceerde betaalzender Netflix in één klap alle dertien afleveringen van het derde seizoen. Voor wie de eerste en tweede reeks nog niet heeft gezien, stop met lezen - voor hen zal deze beschouwing zeker één spoiler bevatten.

Want die macht heeft Frank Underwood weten te pakken. Met sinistere blik in de camera en met ferme vuistslag op het machtigste bureau ter aarde, nam hij een jaar geleden afscheid van de kijker. De democratische politicus had zich in de voorgaande twee jaar als majority whip van het Huis van Afgevaardigden via het vice-presidentschap opgewerkt tot president. Het derde seizoen? Consolidatie.

Messen geslepen
En dat blijkt lastiger dan gedacht. Underwood daalt in de peilingen, zijn werkverschaffingsprogramma wordt niet serieus genomen, binnen zijn eigen partij worden de messen geslepen. De volgende presidentsverkiezingen zijn al over achttien maanden en het laatste wat Underwood wil is als inval-president te vervagen in de geschiedenisboeken.

House of Cards dankt zijn nog altijd groeiende schare fans voornamelijk aan de cynische onverzettelijkheid van Frank Underwood, wederom formidabel neergezet door Kevin Spacey. Aan het begin van de serie was er een duidelijk doel: wraak op de zittende president Garrett Walker, nadat deze Underwood oversloeg voor een beloofde ministerspost. Het derde seizoen is minder eenduidig: we zien hem op meerdere fronten veldslagen uitvechten.

Met Rusland bijvoorbeeld, of, beter gezegd, met de Russische president Viktor Petrov (door een ijzersterke Lars Mikkelsen onmiskenbaar gemodelleerd op de echte VP). Met zijn eigen partij; met de Republikeinen; en met zijn vrouw Claire - de formidabele Robin Wright. Voorheen speelde Underwood spelletjes met anderen, nu is hij zelf lijdend voorwerp.


Dat maakt het derde seizoen enerzijds verfrissend en minder voorspelbaar. Het toch wat oppervlakkige personage ('ruthless pragmatism') heeft nu meerdere kanten. Zwaktes. Krasjes. De doorgaans onderkoelde Underwood wordt meer dan eens pisnijdig - en zo menselijker.

Karakterbreuk
Anderzijds is deze karakterbreuk niet altijd even logisch. De Underwood in het Oval Office is niet de Underwood zoals we die kennen: hij ziet dingen niet aankomen, die hij gezien zijn geslepenheid had moeten zien aankomen. Ook iets dat schuurt met eerdere afleveringen: waren Frank en Claire ooit een geolied team van meedogeloze doortraptheid, de huwelijksspanning is nu opeens leidmotief van de serie.

Wel krijgt de kijker zo antwoorden op vragen die eerder onbeantwoord bleven. Wat drijft hem? Wat voor huwelijk hebben die twee? En: wat zijn de consequenties van hun daden - de uitwerkingen van de politiek buiten de muren van Capitool en Witte Huis?

Met deze schaalvergroting lijken de makers het niet altijd even makkelijk te hebben gehad. Subtiel zijn de plotwendingen van House of Cards nooit geweest, maar in dit seizoen denderen de wat rommelige verhaallijnen op verschillende versnellingen voort. Dan meandert het alle kanten op, dan springt de serie met zevenmijlslaarzen over belangrijke gebeurtenissen heen voordat de kijker het goed en wel doorheeft - onderwijl aardig wat rafelende eindjes achterlatend.

Toch is het prijzenswaardig dat de serie de diepte in duikt. Het acteerwerk, de dreigende spanningsopbouw en de ijzingwekkende shockmomenten maken House of Cards wederom heerlijk om naar te kijken. Underwood richt zich minder tot de kijker - maar het doorbreken van de vierde wand blijft handelsmerk van de serie.

Maar die sprankeling van weleer? Het derde seizoen is er een van consolidatie. Want net als Frank Underwood, worstelt House of Cards met het vasthouden van de macht.

House of Cards, derde seizoen, 13 afleveringen, te bekijken via Netflix
***

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden