Houdini's mogen iets eigenzinniger worden Deze maand nog in Boxmeer (Weyer, 25) en Roosendaal (Verkadehuis, 26). In mei in Breda (Hijgend Hert, 1), Hoorn (Haai, 2), Dordrecht (Merz, 3), Rotterdam (Dizzy, 5), Utrecht (SJU-Huis, 9) en Amsterdam (Kapite...

LEIDEN - In (jazz)cafes, zoals donderdagavond in De Burcht in Leiden, tussen mensen die er hun gemak van nemen, een biertje drinken en een boom opzetten over hun favoriete onderwerp, zijn de Houdini's op hun best. Gelukkig voor hen telt ons land enkele honderden cafes met ruimte voor live muziek.

KEES POLLING

Er is geen Nederlandse jazzgroep die zo vaak optreedt als de Houdini's. Een fenomeen dus, maar ook een hype. Want hoewel ze jazz spelen in de geest van de hardbop uit de jaren vijftig en de swing uit de jaren veertig, is hun belangrijkste kwaliteit de energie en overtuiging waarmee ze hun muziek brengen. En niet de eigenzinnigheid en originaliteit van alle goede jazz. Die is nauwelijks aanwezig. Reden voor de SJIN, de Stichting Jazz en Geimproviseerde Muziek In Nederland, om concerten van het sextet niet aanvullend te honoreren.

Niet leuk voor The Houdini's die hun muziek uiterst serieus nemen. Maar hoezeer je ook van mening kunt verschillen over de al dan niet aanwezige authenticiteit, feit is dat het grotendeels zelfgeschreven repertoire niet erg origineel overkomt.

Terwijl die andere succesvolle Nederlandse neo-bopgroep, het Ben van den Dungen/Jarmo Hoogendijk Kwintet, duidelijk hedendaagse aspecten incorporeert, denk ik bij The Houdini's steeds: 'Waar heb ik dit eerder gehoord?' Daar doen de recente cd-opnamen in de studio van de wereldberoemde Amerikaanse opnametechnicus Rudy van Gelder niets aan af.

De huidige tournee maken The Houdini's om hun tweede CD, 'Headlines', te promoten. En dat lukt ze goed. Want ach, originaliteit is in veler ogen niet alles. Met hun buitengewoon enthousiaste presentatie, zalvende blazerspartijen, swingende ritmesectie en krachtige solo's, veroveren ze cafe na cafe.

In de stampvolle Burcht hoorde het publiek niet hoezeer tenorsaxofonist Boris van der Lek Ben Webster in het kwadraat is. Of dat trompettist Angelo Verploegen goed geluisterd heeft naar zowat alle grote trompetsterren uit het verleden. Soms klonk er iets eigens - wat hem doorgaans alleen overkomt in andere formaties, waar de context hem dwingt tot onverwachte stappen.

Ook bij de andere leden gebeurde er af en toe iets bijzonders. Zoals de sopraansolo van saxofonist Rolf Delfos aan het begin van 'C.W.', een compositie van pianist Erwin Hoorweg. Die had een opmerkelijke schoonheid. Meer van dergelijke momenten, een iets avontuurlijker repertoire, en The Houdini's worden nog een echte jazzband.

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden