Horn wint krachtmeting Nederlandse en Duitse dans

De acht bijdragen zijn te zien: 29/30 mei in Korzo theater (Den Haag) en 10 juni in Felix Meritis (Amsterdam) en 31 mei Dortmund, 8, 11 en 12 juni in Düsseldorf, Krefeld, Mülheim.

In een zeer gave en direct aangrijpende choreografie voor twee vrouwen die zijn veroordeeld tot strompelen op hun knieën en wanhopig tasten met hun armen en handen, toonde Horn waarom zij al vaker choreografieprijzen, onder andere in Keulen, Thionville en Parijs, won. Nu werd zij eerste in het kader van de 'Kultur Dialog - NL in NRW', de cultuurdialoog tussen Nederland en de Duitse deelstaat Noordrijn-Westfalen.

De opdracht om onder hoogspanning, namelijk in twaalf maal twee uur repetitietijd, een choreografie te maken voor twee tot vijf dansers van maximaal twaalf minuten bleek goed voor een hoog kwaliteitsgehalte. Ook het niveau van de geselecteerde dansers, onder wie Joaquin Sabaté, Frank Handeler en Paul Waarts als sterke representanten van de Nederlandse dans, maakte de competitie tot een spannende avond.

Gewoontegetrouw was er een groot verschil tussen de uitslag van de jury, met drie Nederlandse en twee Duitse deskundigen, en de waardering van het publiek, dat met duidelijke meerderheid van stemmen het kwartet 'Trash' van Thom Stuart prefereerde en Horn zelfs naar de vijfde plaats verwees. Zowel bij publiek als bij de jury eindigde het titelloze stuk over de hardvochtige driehoeksrelatie van een heetgeblakerde man en twee door hem vertrapte vrouwen van Vera Sanders op de tweede plaats.

Aparte vermelding verdient ook het duet voor twee jongens (Sabaté en Waarts) van Johan Greben op een soundmix van Gavin Bryars en Vivaldi. Greben trad daarmee niet alleen in een typisch Nederlandse traditie, maar - onbewust - ook in de sporen van Forsythe's befaamde vrouwenduet 'Marion/Marion' voor twee senioren van het Nederlands Danstheater. Als enige maakte hij ook een danskritisch commentaar op de gelegenheid zelf. Tekenend voor de meeste bijdragen was de voorkeur voor soundmixages en een algemeen taboe op oogcontact. Zo werd in 'Laufer' van Gregor Zollig de muziek van Bach aan flarden gedanst en opende Marie Cecile de Bont de avond met het Wilhelmus als grijsgedraaid jazznummer voor drie in plastic gehulde, stuiptrekkende dansers.

Ruben Reis, de Braziliaanse danser/choreograaf in dienst van het ballet te Gelsenkirchen, koos voor een spiegelbeeld-gevecht naar een stuk van Jean Genet voor de matroos van Georges Bataille.

Wie durft nog te beweren dat de volgende generatie choreografen op zich laat wachten? De cultuurdialoog bewees dat het vooral een kwestie is van intomen door middel van productionele voorwaarden.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden