Hooguit wat overlast

Gündogdu, Draguignan, Cockermouth, Vernazza, Jaén, Sandomierz - mij zouden ze weinig zeggen deze namen. Ze duiden plaatsen aan, in Turkije, Frankrijk, Engeland, Italië, Spanje en Polen.

Ik plukte ze uit een dossier dat gisteren in Lelystad werd gepresenteerd, in het kantoor van Waterschap Zuiderzeeland. Die plaatsnamen, en nog een paar andere in Ierland, Noorwegen en Duitsland, hebben met elkaar gemeen dat ze in recente jaren ernstige overstromingen beleefden, met veel schade, en niet zelden ook met dodelijke slachtoffers.

Het Waterschap Zuiderzeeland, dat de waterhuishouding in Flevoland en de Noordoost Polder beheert en bewaakt, had bedacht die recente overstromingsgevallen - tussen 2009 en 2012 - eens op een rijtje te zetten.

En erop te wijzen dat de laatste grote overstromingsramp in Nederland in 1953 plaatsvond.

Dus waar half Europa bij een flinke bui en smeltend water onder water loopt, daar blijft het in het laagst gelegen land het droogst.

In het 'Waterdossier' stond ook beschreven wie er in die landen allemaal voor de waterhuishouding verantwoordelijk is: Het Établissement Publics Territoriaux de Bassin, een Environment Agency, het Direktoratet For Naturforvaltning, de Confederación Hidrográfica.

Maar hoe je ze ook noemt, ze krijgen het water niet in hun greep.

Dus komen ze hier kijken, in Nederland, naar onze 25 waterschappen en hun inbedding in onze bestuursstructuur, met een eigen belasting en een geldstroom die niet wegvloeit naar doelen die misschien electoraal interessanter zijn.

Geen grote overstroming meer in bijna zestig jaar tijd. Hooguit wat overlast.

Het Waterschap Zuiderzeeland achtte het opportuun op deze verdienste te wijzen nu regelmatig stemmen opgaan om de waterschappen op te heffen of elders in een algemene bestuurlijke reorganisatie (een ander woord voor bezuinigen) onder te brengen. Zo althans interpreteer ik de bedoeling.

De grote opperbaas van ons waterbeheer, Deltacommissaris Wim Kuijken, was er ook, de man die sinds 2010 uitvoering moet geven aan het Deltaprogramma, dat onze veiligheid voor het hoogwater moet garanderen en ook onze zoetwatervoorziening, die, bij drogere zomers, onder druk komt.

Hij prees het goede werk van het waterschap in Flevoland en dijkgraaf Henk Tiesinga, die met zijn volle grijze baard zo naast Lely op zijn zuil kon plaatsnemen, nam het compliment dankbaar in ontvangst.

De bijeenkomst in het kantoor in Lelystad was er een voor de mensen en bestuurders uit het vak, watermensen uit de provincie, en dan hoor je een term voorbijkomen als 'onderbemalingsgebied' of de suggestie om 'water in de bodem te injecteren om de kwel verder weg te drukken'. Maar ook de opmerking dat Nederland het enige land is waar je je niet tegen overstromingen kan verzekeren.

Hoefde ook niet.

We hebben de waterschappen, in hun vak een wereldkampioen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden