Hooghartig. . . maar een bal geven kon Van Gaal. . .

Afgelopen zaterdag zond de BBC 's avonds laat enkele beelden van de competitiewedstrijd Liverpool - Ipswich Town uit. Op de tribune op Anfield Road hadden supporters een groot spandoek meegenomen: James R.I.P.

PETER SIERKSMA

Ze waren er duidelijk met hun hoofd niet bij, de spelers en de aanhangers van de club. Er werd slecht gevoetbald, nauwelijks gejuicht, de stand bleef 0-0 en aan het begin van de wedstrijd was er een minuut stilte. De moord op het tweejarig jongetje James Bulger werkt door in de hele gemeenschap van de havenstad waar altijd al de klappen vallen.

Je vraagt je af waarom. Waarom schrijven de weekbladen deze week niets over de moord op James? Roept de moord geen vragen op? Is het Kanaal te breed om de oversteek te wagen? Hebben de dagbladen soms het gras voor de voeten van de weekbladen weggemaaid? Is Liverpool werkelijk zo vergeten dat zelfs een moord niet meer genoeg is om er over te schrijven? De moord op James leent zich toch op zijn minst voor een gesprek met een socioloog of massapsycholoog, een reportage van de economische ontwikkeling van Engeland, de groeiende onderklasse, 'the other side of paradise'. Of niet soms? Maar 't staat er dus niet, in de weekbladen.

Wat er wel in staat: Joegoslavie (Vrij Nederland publiceert een uitgebreide anonieme en pessimistische brief uit Belgrado over de complexe achtergrond van de burgeroorlog en de desastreuze gevolgen die de VNsancties voor de inwoners van exJoegoslavie hebben), Armenie (Elsevier komt met een reportage over het gebied dat sinds de aardbeving eind '88 vergeten lijkt, maar dat juist de laatste weken uitvoerig beschreven werd in de dagbladen) en de Verenigde Staten, waar de inauguratie van president Clinton nog steeds het nieuws bepaalt. Voor Vrij Nederland schrijft Freke Vuijst over het gat in de markt van het onderwijs dat daar zojuist ontdekt is: het oprichten van betaalbare privescholen voor de middenklasse.

Behalve een nieuwe voortaan maandelijks te verschijnen boekenbijlage (waarom zou je minder op Vrij Nederland willen lijken als blijkt dat het ook anders kan) biedt De Groene Amsterdammer deze week een vertaling van een prachtig vraaggesprek dat de Ierse schrijver John Banville had met Salman Rushdie, die als het aan de Iraanse geestelijke leiders ligt nu blijkbaar in het teken van de oeucumene ook door christenen overhoop geschoten mag worden. Opnieuw geeft Rushdie aan dat 'De duivelsverzen' niet boosaardig of anti-religieus zou zijn. Nee, het thema is vooral 'verlies'. Verlies van ouders, identiteit, het geboorteland. Kortom, voegt Banville er aan toe, alles wat hijzelf in meer of mindere mate is kwijtgeraakt. Ook in zijn nieuwe boek zijn de sporen van (de ontheemde) Rushdie terug te vinden: "Het gaat over een man die vanwege een ongelukkige liefdesaffaire door zijn familie wordt verstoten. Het boek begint met het moment van verstoting en beschrijft vervolgens hoe de verstotene zijn leven vanuit het niets weer moet opbouwen."

In een beschouwing in HP/De Tijd over de moslim-houding tegenover seksualiteit van de Amerikaan Daniel Easterman komt Rushdie ook aan de orde: juist omdat seksualiteit en religie zo nauw met elkaar verbonden zijn, zijn Rushdie's 'spottende' opmerkingen in 'De duivelsverzen' zo kwetsend. In elk geval voor moslims 'veel erger dan wanneer hij hun eigen dochter had verkracht'.

Het omslagverhaal van HP/De Tijd is gewijd aan Ajax-trainer Louis van Gaal. Hij, de professor van het Nederlandse trainersgilde die in de ogen van zijn tegenstanders vooral voor eigenwijs, bot en arrogant doorgaat, wordt prachtig getypeerd: "Meestal wekt hij zowel wrevel als bewondering op. Als voetballer had zijn verschijning - waggelend loopje, lange nek - in combinatie met de neiging om de bal pas af te geven als hij vond dat de tijd daarvoor rijp was, iets hooghartigs. Maar de ballen die hij gaf, getuigden van intelligentie, techniek en inzicht."

Hervormd Nederland is somber over de drugsproblematiek in ons land. Hoewel het druggebruik zich lijkt te stabiliseren is de controle op het gebruik en de handel verdwenen. De Amsterdamse hoogleraar strafrecht Ruter waarschuwt voor het gevaar van corruptie zoals dat in de Verenigde Staten schering en inslag is: "In Nederland is het nog niet zo ver. . . maar het is verleidelijk."

Over corruptie gesproken: Elsevier lijkt zich tenslotte in toenemende mate op financieel-economische onderwerpen te richten. Dit keer is het zeer informatieve omslagverhaal gewijd aan het fenomeen 'declareren'. Het moet een succesnummer worden. Want wat is er leuker dan 'je baas beduvelen en de fiscus bedonderen?' In dit geval: hoewel de weekbladen niet door de recensent gehaald en betaald hoeven worden, is het een kleine moeite volgende maand het bewuste tijdschrift als kostenpost op te voeren: Elsevier, f 5,45. Tel uit je winst!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden