Hoog Italiaans bezoek

Dit weekend wordt voor de eerste keer het Witte Huis toernooi gespeeld. Het toernooi is genoemd naar het Witte Huis in Amsterdam, vlak bij het Olympisch Stadion, dat grondig gerenoveerd gaat worden en omgetoverd gaat worden tot het bridgecentrum voor de regio Amsterdam. Omdat het nog niet zover is, wordt deze eerste editie in het NDC Den Hommel in Utrecht gespeeld.

Henk Willemsens

De grote mannen achter dit project zijn sponsors Max Abram en Herman Drenkelford. Ze hebben als organisator Jan van Cleeff ingeschakeld en die heeft een ongekend sterk deelnemersveld bij elkaar weten te krijgen. Naast de 18 beste Nederlandse teams zijn er maar liefst 14 buitenlandse teams, waaronder niet de geringste. Zo zijn Duitsland, Frankrijk, Zweden (2x), Polen en de VS vertegenwoordigd. De absolute kopstukken zijn echter de twee Italiaanse teams die hun opwachting zullen maken. In de eerste plaats is dat het Lavazza team. Hierin is overigens wel een verandering, want Bocchi-Duboin spelen in dit team niet met Lauria-Versace, maar met Buratti-Lanzarotti, die terug zijn van een Spaans avontuur. Lauria-Versace spelen voor het team van sponsor Angelini samen met Fantoni-Nunes, die nog niet zo bekend zijn, maar al wel een paar heel goede internationale resultaten geboekt hebben. Voor de Nederlandse toeschouwers is dit een unieke kans om deze grote jongens eens aan het werk te zien, vooral nu de andere belangrijke Nederlandse toernooien (Cap Gemini en Forbo) al een paar jaar geleden van het toneel zijn verdwenen.

Vreemd genoeg is Italië helemaal niet zo'n bridgenatie, maar ze hebben altijd een ijzersterke top gehad. Wie herinnert zich niet de fameuze wedstrijden tussen The Blue Team and The Dallas Aces in de jaren '50 en '60. Nog steeds staan de Italianen op heel hoog niveau, mede dankzij het gunstige sponsorklimaat, waardoor de Italiaanse spelers gewoon een (tijdelijk) dienstverband hebben en zich dus in de luxe positie bevinden dat ze zich fulltime met bridge bezig kunnen houden.

Voor deze rubriek heb ik een paar spellen verzameld van een van de allergrootste Italianen, Giorgio Belladonna (1923-1995). Hij was niet alleen een begenadigd speler, maar ook een van de weinige Italianen die publiceerden. Dit spel (zie diagram 1) komt uit Dentro il bridge con Belladonna (in het Frans vertaald door Thierry Hugonet en Jean-Marc Roudinesco onder de titel Le bridge de formule 1).

Zuid speelde 6, waartegen west uit kwam met ruiten voor de vrouw en getroefd. De leider speelde nu 10! Als oost deze neemt, is 9 een entree voor de harten, maar oost had deze Greek Gift op tijd in de gaten, dus dook 10! Daarna speelde de leider A en H, maar ook die weigerde oost te troeven! Toen oost ook V niet troefde, moest de leider berusten in één down.

Een van de mooiste spellen door Belladonna gespeeld, staat in Bridge with the Blue Team van Pietro Forquet (zie diagram 2). Aan beide tafels werd via een Stayman-biedverloop 4 bereikt:

West Noord Oost Zuid

Garo- Bella-

zzo donna

pas pas pas 1SA

pas 2 pas 2

pas 4 pas pas

pas

West kwam uit met 9. Er werd genomen met A en ruiten nagespeeld voor de heer van zuid. De leider aan de andere tafel speelde klaveren naar de aas en speelde 9 voor, klein, klein voor de secce boer. West speelde ruiten na, getroefd door de leider. Zuid speelde klaveren naar de heer en speelde schoppen naar de vrouw, die hield, maar het slechte nieuws was dat de schoppen 1-4 bleken te zitten. De leider had nog wel een kans. Hij speelde A, klaveren naar de vrouw en speelde schoppen na voor oost in de hoop dat oost ingegooid kon worden en onder V-derde vandaan moest spelen. Toen west V bleek te hebben, was één down zijn lot.

Belladonna pakte dit spel net iets anders aan. In slag drie liet hij niet 9 doorlopen, maar speelde een kleine schoppen naar de tien voor de secce boer. Een bridger als u en ik zouden denken, ,,Wat maakt dit uit?'', maar even later kwam de aap uit de mouw. Aan slag met B speelde west weer ruiten na getroefd door zuid en het ging weer klaveren naar de heer en schoppen naar de vrouw. Ook nu lijkt een troefverliezer aan de heer onafwendbaar. Belladonna geloofde niet in de ingooi met schoppen, want oost was al gemarkeerd met tien punten (H en AVB) en met V erbij had hij er twaalf gehad en dan had hij zeker geopend in de derde hand. Hij probeerde dan ook een andere speelwijze. Hij speelde AH en harten na voor de vrouw van west. Dit is de tweekaartseindpositie met west aan slag (zie diagram 3).

West zat gevangen in een zeldzame smotherplay. Of hij nu klaveren of ruiten in de triple renonce speelde, H werd niet meer gemaakt. In de eindfiguur is eenvoudig na te gaan waarom het zo belangrijk was om met een kleine schoppen naar de tien te beginnen en niet met 9. Als er nog 85 in de dummy gelegen had in plaats van 98, had de smoorcoup van Belladonna niet gewerkt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden