Hoofdactiviteit IS blijft moord

In het kalifaat van IS is veel mogelijk, maar dat betekent niet dat alle verhalen ook waar zijn. Dat de 'islamitische staat' het houden van postduiven zou hebben verboden is denkbaar, maar dat de reden de aanstootgevende aanblik van de geslachtsdelen van de vogels zou zijn, bij het opvliegen, is natuurlijk een grap. Zelfs IS zal toch niet van plan zijn om het hele dierenrijk een broek aan te trekken?

Berichten uit het Iraakse district Hawija klinken, hoe bizar ook, toch aannemelijker. IS zou daar aan de religieuze politie, die de naleving van islamitische voorschriften moet afdwingen, een vrouwelijke afdeling hebben toegevoegd, die de bijnaam 'bijtsters' heeft gekregen. De bijtsters moeten er op toezien dat vrouwen, jong of oud, niet onbegeleid op straat lopen. De begeleider moet een mannelijke bloedverwant of een echtgenoot zijn. Overtreders zijn een prooi voor de bijtsters die, zo wil het verhaal, inderdaad letterlijk hun slachtoffers op alle mogelijke plekken van het lichaam zouden bijten.

Het lijkt te absurd om waar te kunnen zijn, maar is het absurder dan de verbranding van een Jordaanse piloot in een kooi? Er zijn nog geen berichten over bijtsters in de stad Mosoel, de op een na grootste stad van Irak, ook in handen van IS. De autoriteiten daar hebben volgens persbureau AFP het afscheren van baarden verboden. De officiële reden zal wel religieus van aard zijn, maar Irakezen vermoeden ook militaire overwegingen. Als alle mannen baarden dragen en alle vrouwen sluiers is er weinig verschil meer te zien tussen IS-strijders en de burgerbevolking, en dat is lastig voor een leger dat IS wil verdrijven uit de stad.

Al die extreme verhalen leiden de aandacht van de buitenwereld af van wat toch wel de voornaamste bezigheid van IS blijft: moorden. Volgens het in Londen gevestigde en betrouwbare Syrische Observatorium voor de Mensenrechten heeft IS in de antieke Syrische stad Palmyra en in de directe omgeving daarvan, onlangs veroverd, 217 mensen geexecuteerd. Eerder noemde het Syrische regime, waar het vergoten bloed ook vanaf druipt, een nog hoger aantal. Het antieke Romeinse theater van Palmyra gebruiken de IS-strijders voor massa-executies, waarbij de bevolking moet toekijken. Ook in de Romeinse tijd was dit al de plek waar het leven van veel ter dood veroordeelden op vaak ellendige wijze werd beëindigd. Niet iedere 'handlanger van het regime' sterft in het theater, volgens berichten vermoorden IS-strijders ook hele gezinnen in hun huizen, mannen, vrouwen en kinderen.

Met de gevreesde vernielingen van oudheden schijnt het tot nu toe mee te vallen, ook doordat veel beelden uit de Romeinse tijd kort voor de verovering in veiligheid zijn gebracht. Er vloog wel een modern gebouw in de lucht, de beruchte gevangenis van Palmyra, waar het Syrische regime in 1980 honderden gedetineerden doodde bij een opstand. Een kleine twee jaar later richtte datzelfde regime een onvoorstelbaar bloedbad aan in de stad Hama, waarbij minstens tienduizend mensen het leven lieten. IS heeft de kunst van het moorden dus kunnen afkijken van zijn vijand.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden