Honger lijden in failliet Venezuela

crisis Plunderingen en vechtpartijen zijn aan de orde van de dag, het eten is op. Venezuela stevent af op een humanitaire ramp.

Rosa Vallejo wil er best voor betalen, maar kan al heel lang bijna geen eten meer kopen. Het is er gewoon niet in de supermarkt in de Venezolaanse stad Bejuma, waar de dertigjarige lerares Engels woont. "Inmiddels is de bloem om brood te bakken ook al op."

Het weinige voedsel dat ze van hun familieboerderij haalt, bonen en mais, is geconfisqueerd door hongerige buurtbewoners. "Vorige week kwamen ze voor de derde keer", vertelt ze via Facebook. "Mijn vader werd in zijn linkerbeen geschoten. Het ziekenhuis had geen medicijnen meer. Ik moest hem naar een dure kliniek brengen."

Het verhaal van Vallejo is exemplarisch voor de chaos in Venezuela. Het Zuid-Amerikaanse land, dat rijk zou moeten zijn door grote olievoorraden, koerst af op een humanitaire ramp. De inflatie is de hoogste van de hele wereld, 87 procent van de Venezolanen heeft geen geld meer voor voedsel of medicatie bleek onlangs uit onderzoek van de Simón Bolívar Universiteit.

Gevechten om voedsel leidden afgelopen week door heel Venezuela tot zeker vijf doden. Vierhonderd Venezolanen zijn opgepakt na een protest in kuststad Cumaná. Officieel werden vijftig winkels geplunderd, maar dat zijn er hoogstwaarschijnlijk veel meer (net als het aantal dodelijke slachtoffers). Voedseltransporten moesten worden beveiligd.

Als in een land aan alles een tekort is, hoe erg kan het dan nog worden? Volgens Ewout Frankema, hoogleraar geschiedenis aan de Wageningen University, die de economieën in Zuid-Amerika jarenlang bestudeerde, is de crisis nog lang niet voorbij. Door de hyperinflatie (720 procent, naar verwachting) is niks meer te importeren. Dat is te duur.

Binnenlandse productie komt er waarschijnlijk ook niet, want de regering houdt vast aan maximumprijzen die vaak onder de kostprijs liggen. Rosa Vallejo: "Daarmee doodt de regering de bedrijven hier."

Het land koerst af op een faillissement, zegt Frankema. "De blindheid van de presidenten Chavez en Maduro voor de zwakke positie van de overheidsfinanciën is zelfs voor Latijns-Amerikaanse begrippen bijzonder. Er is vrijwel niets ondernomen om de economie structureel te hervormen. Dat vind ik verbazingwekkend, maar het moet ook gezegd dat de Venezolaanse bevolking meermalen haar steun voor Chavez heeft uitgesproken."

Een faillissement is nu de beste optie, zegt Frankema. "Schuldsanering door het IMF is dan mogelijk, maar daar zitten natuurlijk politieke consequenties en opgelegde hervormingen aan vast." De kans daarop is klein, nu Maduro de chaos in zijn land afdoet als 'buitenlandse agressie'.

Daarom is het voorlopig honger lijden, zegt Rosa Vallejo. "We proberen Maduro weg te krijgen, maar hij controleert alles. Maduro verandert zijn koers niet, ik hoop dat God ons helpt."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden