Homoacceptatie in sport heeft lange weg te gaan

Homo's ervaren hoge drempels bij deelname aan teamsporten. Maar bij veel sportclubs heeft het thema nauwelijks prioriteit.

Homoseksualiteit is in sportverenigingen vaak onzichtbaar. De uitsluiting van deze groep vindt plaats met hetero-grappen, met het gebruik van het woord 'homo' als scheldwoord en met het niet bespreekbaar maken van het thema. Het is duidelijk: het organiseren van homoacceptatie in de georganiseerde sport heeft een lange weg te gaan.

Voor vele sportverenigingen is homoacceptatie namelijk prioriteit nummer 23. Sportbestuurders geven te kennen dat er veel op hen afkomt, zoals een inbraak in het clubhuis of het tekort in de exploitatie. Velen van hen vinden bovendien dat de club al voldoende tolerant is ten opzichte van een andere seksuele geaardheid. Als een speler uit de kast komt, zal het dus wel geen probleem worden.

Het kan niet zo zijn dat de verantwoordelijkheid voor een homovriendelijk sportklimaat blijft liggen bij alleen de minderheid die het aangaat. We zijn nu in een fase beland waarin de mensen die om de kast heen staan de acceptatie moeten gaan uitdragen.

De meeste sportbestuurders gaan er ten onrechte van uit dat het klimaat in hun club open en veilig is. Vraag daarentegen een 15-jarig jeugdlid met homoseksuele gevoelens of hij/zij dat ook zo ervaart, en het antwoord zal in bijna alle gevallen ontkennend zijn. Een sporter kan nog zo moedig zijn om uit de kast te komen; deze individuele actie is nog geen garantie voor een veilige sportomgeving.

Sportverenigingen doen er dus goed aan om zich er bewust van te worden dat het hier gaat om een onzichtbaar probleem. Acceptatie moet een vanzelfsprekend onderdeel worden van een veilig sportklimaat, net zoals het bestrijden van discriminatie op huidskleur en afkomst dat al zijn. Bedenk wel dat bijna de helft van alle homo-jongeren overweegt zelfmoord te plegen. En recent onderzoek onderstreept dat veel pestgedrag homo-gerelateerd is.

Alhoewel dit zeker het onderwijs en de ouders aangaat, vervult ook de sportomgeving hierin een wezenlijke rol. Bovendien gaat het om een omvangrijke groep in de sport: tien procent van de Nederlanders is niet uitsluitend heteroseksueel. Tot hen rekenen we zo'n 750.000 sporters. Zij ervaren nog steeds te hoge drempels om te gaan sporten, met name bij de deelname aan mannelijke teamsporten.

Acceptatie in de sport organiseren is heus niet zo ingewikkeld. De kunst is om de sport voorop te stellen en op natuurlijke momenten uit te dragen dat iedereen welkom is. Het vraagt de bereidheid om het thema op te nemen in de reeds bestaande omgangsvormen en huisregels. Het is toch niet veel gevraagd dat coaches en jeugdelftalbegeleiders hierin een voorbeeldfunctie vervullen?

Sportverenigingen worden vriendelijker en versterken hun bindend vermogen als het bestuur en de vrijwilligers met verve onderstrepen dat de leden elkaar mogen en moeten corrigeren bij verbaal geweld en pestgedrag. Bijvoorbeeld als al te fanatieke ouders langs de lijn hun kind afbranden als mietje, als teamgenoten elkaar of de scheidsrechter uitschelden. In een veilige sportomgeving is sporten leuk voor iedereen, ongeacht je leeftijd, geslacht, afkomst of seksuele voorkeur.

De KNVB heeft een actieplan voor homoacceptatie gepresenteerd. Het voorziet onder meer in de opname van homoacceptatie in de KNVB Academie, gedragsregels en in richtlijnen voor het bestrijden van verbaal geweld.

Het 'dossier' homoseksuelen in de sport is daarmee allerminst afgehandeld. De Alliantie Gelijkspelen hoopt dat vele voetbalverenigingen en ook andere sportbonden het thema actief zullen integreren.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden