Weblog

Homo-emancipatie en anti-discriminatie

Corien Jonker, Tweede Kamerlid CDA. Beeld
Corien Jonker, Tweede Kamerlid CDA.

Een onderwerp dat ik tot ‘mijn’ onderwerp in de kamer mag rekenen is homo-emancipatie en anti-discriminatie. Onderwerpen die ik met verve en passie invul. Niets is zo belangrijk als dat een mens tot volledige ontplooiing kan komen, hij of zij kan zijn wie hij of zij in essentie is.

Corien Jonker en Tweede Kamerlid CDA

De ‘enkele feit constructie’, hierover is de laatste tijd in de Kamer veel te doen. Ik heb altijd al eens de gelegenheid willen hebben de ‘enkele feit constructie’ genuanceerd toe te lichten. De momenten waarop je als politicus de gelegenheid hebt 300-500 woorden te wijden aan één onderwerp zijn tenslotte spaarzaam. Dat terwijl dit onderwerp in mijn ogen om nuance vraagt omdat het balanceert op een precair evenwicht.

Het enkele feit is een artikel in onze Algemene Wet Gelijke Behandeling dat beschrijft dat bij aanstelling en bij ontslag bijzonder onderwijs eisen mag stellen, gelet op het doel van de school, nodig voor het verwezenlijken van haar grondslag. Het artikel beschrijft ook dat daarbij het enkele feit dat iemand homoseksueel is geen rol mag spelen. Tijdens de behandeling van deze wet in 1994 is geëxpliciteerd dat dit ook inhoudt dat het feit dat de leraar samenwoont met iemand van hetzelfde geslacht geen reden mag zijn voor uitsluiting. Slechts bijkomende omstandigheden bepalen de afweging wat in een individuele situatie het zwaarst weegt, de vrijheid van onderwijs en de vrijheid van godsdienst of het recht op bescherming tegen discriminatie vanwege je geaardheid. Bij het debat ging men uit van de veronderstelling dat via jurisprudentie duidelijk zou worden waar de precaire balans ligt tussen deze verschillende grondrechten. Echter tot jurisprudentie is het nooit gekomen en tot op de dag van vandaag weten we niet waar sprake is van gelegitimeerd onderscheid en waar van discriminatie. Nooit is een getroffen leraar of school naar de rechter gestapt om het te laten komen tot een uitspraak. We zouden kunnen concluderen dat er nog nooit een leraar is ontslagen om de reden dat hij homoseksueel is of samenwoont, maar we weten allemaal dat dat niet het geval is. De reden dat de meerderheid van de Tweede Kamer en homobelangenorganisaties afwillen van ‘het enkele feit’.

Maar gaat het nu eigenlijk om een ander tekstvoorstel of gaat het om meer duidelijkheid over waar nu wel de grenzen liggen? Hoe veronderstellen we tegemoet te kunnen komen aan het onbegrip, de boosheid, frustratie en de pijn die de discussie oplevert? Ik ben ervan overtuigd dat dit alleen lukt door communicatie en door openheid vanuit de scholen en vanuit de homoseksuele gemeenschap. Dat was de manier om bij elkaar te komen en dat blijft de manier om bij elkaar te komen. De leraar moet de kracht en ruimte voelen een zaak aan te spannen als hij dat wenst. En misschien zou een school eens een (proef) proces moeten durven aangaan. Alles beter dan de schijn die nu is ontstaan; van onzorgvuldigheid en disrespect.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden