Opinie

Hollandse hommage aan Amerikaanse meester

Een dag na het overlijden van Frank Sinatra meldde Sinatra-fan en theaterproducent Cor Franc in de Volkskrant dat hij een musical over The Voice niet zag zitten. ,,Wie laat je optreden als Sinatra? Hij was uniek.'' Anderhalf jaar later blijkt Franc een slimme, originele oplossing gevonden te hebben: vier Nederlandse zangeressen vertolken ieder een element van Ol' Blue eyes' talent.

Want talent had Sinatra. Met zijn doordringende stem vrat hij zijn songs op zonder er overdreven pathos aan toe te voegen. Het maakte hem het eerste echte popidool dat, ondanks een grote dip in de jaren vijftig, 120 keer in de hitparade stond, waarvan 33 keer in toptien. En ondertussen speelde hij in meer dan 60 films.

In de voorstelling 'Sinatra's Songbook' zingen Matilde Santing, Vera Mann, Gerrie van der Klei en Melise de Winter dertig bekende Sinatra-nummers uit verschillende perioden en in uiteenlopende stijlen.

Het was met name Matilde Santing die de perfecte personifiëring van Sinatra neerzette. Santing zong met haar hele lijf. Voorzichtig genietend schuifelde ze heupwiegend over het podium. Zich nauwelijks bewust van theaterzaal, soms haast fluisterend tegen zichzelf - in 'One for my baby' - en dan weer met pretoogjes iets pittiger naar het publiek in 'Lonesome Cities'. Zo bracht ze vooral de Saloonzanger Sinatra tot leven; liedjes met de eenzame sfeer van de kroeg met een sigaret, een borrel en een hoed.

Vera Mann vertegenwoordigde de Acteur Sinatra: ,,Wat hem zo goed maakte was dat hij elke song als een mini-speelfilmpje benaderde.'' Maar hoewel Mann met knappe, lange uithalen zong bleef juist haar spel te veel steken in grote gebaren. Van der Klei leefde zich als de Jazz-zanger Sinatra, met een warm-hese stem en goede timing, sterk in, maar stelde toch teleur doordat ze te overtuigd grijnsde dat ze wist hoe het moet.

Tussen de drie grote namen leek Melise de Winter een beetje verdwaald en vooral ingehuurd om de sfeer erin te brengen met stoeipoezerige danspasjes. In de eerste helft die louter uit solo's bestond, lukte dat nog niet. Maar de tweede helft waarin de vier als Sinatra's louche vriendenclub 'The Rat Pack' veel samen zongen, werd zowaar een sfeervol muzikaal feestje, met de 'Night and Day Suite' - één lied in vier verschillende stijlen - als hoogtepunt.

Van der Klei keek strak het publiek in, De Winter danste zwoel, Santing zong introvert met alleen gitaarbegeleiding en Mann deed een swingende discovariant. Hier werd maximaal gebruikgemaakt van hun talenten om de verschillende facetten van Sinatra over te brengen. Zo hadden er veel meer nummers mogen zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden