Hollandse buien verstoren groei Beachvolleybal

Beachvolleybal staat volgens de organisatoren nu eindelijk op het punt om in Nederland een groot spektakel te worden. Toch blijven zij op zoek naar een formule waarbij de sport ook werkelijk kan uitgroeien tot een topsportevenement. Op de zonovergoten stranden van California en Copa Cabana is het dat al jaren, maar in Nederland wil de regen nog wel eens roet in het eten gooien.

Tinkhof is zowel zaalals beachvolleyballer. De 27-jarige eredivisiespeler (Zevenhuizen) schreef in 1989 en '90 het NK beachvolleybal op zijn naam, werd vorig jaar tweede, maar vloog er dit jaar al in de voorrondes uit. "We hadden vrijdag een off-day. We kwamen er gewoon niet aan te pas. Het weer zat ons ook niet echt mee. Zaterdag ging het een stuk beter, maar toen konden we onze achterstand niet meer inhalen."

Dat hun nederlaag niet geheel aan het weer te danken is, bewezen de winnaars van het toernooi Paul Hamelink en John Stubbe. De kampioenen van vorig jaar gingen er ook dit jaar weer met de prijzenpot vandoor. Zij wonnen in de finale in twee sets van het duo Marco Klok en Erik Gras.

Bij de vrouwen ging de strijd tussen twee outsiders: het duo Hetty Vermeulen/Mareille te Winkel stond in de finale tegenover Judith Wrenth en Madelon Maurice. Pas het laatste punt in de derde set was beslissend: 14-13 in het voordeel van Vermeulen en Te Winkel. Claire Paterson, de winnares van vorig jaar, werd met haar partner Simone Kooy derde.

Twee circuits vormen op dit moment de kern van het strandvolleybal. Een beachvolleybal-circuit, georganiseerd door Frank van Overeem, en het Nederlands kampioenschap. De organisatoren van dat laatste toernooi zijn Hans Koster en Harry de Haas. Koster is erop gebrand het beachvolleybal in Nederland te promoten en aantrekkelijk te maken voor het publiek. Het verschijnsel 'lege tribunes' wil hij voorkomen en daarom heeft hij voor een formule gekozen waarbij de aandacht alleen uitgaat naar de bovenste laag van de volleyballers. Koster: "Wij richten ons alleen op de toppers. Daar willen de mensen naar komen kijken en publiek trekt sponsors."

Frank van Overeem is de organisator van het andere grote toernooi. Hij vindt dat het strandvolleybal in Nederland anders moet worden aangepakt dan in bijvoorbeeld de Verenigde Staten. "Je hebt in Nederland altijd te maken met het weer. Als het 25 graden is, maar flink bewolkt, komt er geen mens naar het strand. In Californie leven de mensen in de zomer op het strand, dus daar is sowieso al een perfecte entourage. In Nederland hebben we dat nu niet en zullen we het ook nooit krijgen."

Recreatie

Volgens Van Overeem is het een nadeel dat alle aandacht alleen naar de top uitgaat. "Bij ons kunnen alle klassen meedoen. Van recreatie tot eredivisie. Je trekt dan ook op dagen dat het minder mooi weer is veel publiek. Alle spelers nemen begeleiding mee, er wordt gevolleybald op veel velden en dus is het altijd een drukte van belang op het strand." Koster is juist helemaal niet happig op 'die drukte rondom de recreatievelden'. "Leuk hoor, dat opa en oma langs het veld staan aan te moedigen, maar die recreanten zie je niet terug op de tribunes. Recreatie en top naast elkaar, dat bijt. Bij ons is er een vipterras, ik moet me concentreren op de sponsoren, de tribunes moeten vol voor de televisie."

Van Overeem lijkt na dit afgelopen weekeinde het gelijk aan zijn kant te krijgen. Vrijdag waren de toeschouwers op een hand te tellen en gisteren, toen de mannenfinale net begon, stroomden de overvolle tribunes leeg op het moment dat het begon te regenen.

Publiektrekkers

Koster probeert met toppers publiek binnen te krijgen. Daarmee doelt hij op de 'jongens uit het Nederlands team'. Die hoeven zich niet door middel van de vier voorrondes te kwalificeren, maar mogen gebruik maken van de zogenaamde wild cards: plaatsen die worden opengehouden voor bijzondere gevallen.

Zo'n bijzonder geval is bijvoorbeeld Edwin Benne. In de zaal een uitstekende volleyballer, maar op het strand kan hij veel minder makkelijk uit de voeten. Een strandvolleyballer moet snel zijn en alle facetten van het volleybal beheersen: zowel passen als spelverdelen en smashen. Door zijn enorme lengte is Benne op het strand een stuk trager. Maar dat is niet belangrijk volgens Koster. Belangrijk is dat Benne toeschouwers trekt, omdat hij zo bekend is.

Gespecialiseerde beachvolleyballers worden met deze regeling gepasseerd. Zij trainen de hele zomer op de stranden van Scheveningen en Zandvoort en moeten nu met lede ogen aanzien hoe de vedettes uit de zaal hun plek innemen. Koster: "Daar kan ik niets aan doen. het Nederlands team zat tijdens de voorrondes in Barcelona, dus die konden niet aan de voorrondes deelnemen."

Frank van Overeem ziet meer in een circuit met veel speeldagen. "Het NK Beach is niet echt een open kampioenschap. Alles hangt af van de prestaties van een dag. Bij het circuit dat ik organiseer, horen zes verschillende toernooien. Voor deelname verdient een koppel al vijf punten; eindig je bij de laatste zes dan verdien je daar per toernooi ook weer punten mee. De winnaar 'over all' is degene die de meeste punten heeft verzameld. Zo voorkom je dat iemand een slechte of juist een goede dag heeft. Ik denk dat dit veel eerlijker is. Daarnaast kunnen er veel mensen meedoen aan de toernooien, die zich allemaal kunnen kwalificeren voor de eindstrijd."

Ook Edgar Tinkhof, die overigens winnaar is van het circuit van Van Overeem, ziet meer in een toernooi over meerdere dagen. "Als je je die ene dag een beetje ziek zwak of misselijk voelt dan kun je het al vergeten. Dat zie je nu maar weer."

Tinkhof vindt dat het beachvolleybal op een veel te laag pitje staat in Nederland. "In Nederland wordt nu al zo'n vier jaar het Nederlands kampioenschap gehouden. Maar de faciliteiten voor de spelers zijn er alleen maar slechter op geworden. En dat terwijl het niveau van de spelers enorm is verbeterd. Het is voor ons helemaal niet meer aantrekkelijk om in Nederland te ballen. Ik ga veel liever naar Belgie op een lager niveau spelen met een prijzengeld van 10 000 dollar, dan in Nederland een partijtje spelen voor 400 gulden."

Spelersbond

Volgens de beachvolleyballers hebben Koster en De Haas meer oog voor hun eigen portemonnee dan voor die van hun spelers. Zij vinden dat het duo wel goed voor zichzelf en de sponsors zorgt, maar niet voor de spelers. Een pas opgerichte 'spelersbond' maakte haar wensen kenbaar per brief. Tinkhof: "Het gaat om hele kleine dingen. Een handdoek bij de velden, een kan water tijdens de wedstrijd, de netten die op de goede hoogte moeten hangen en de aanwezigheid van een fysiotherapeut of masseur."

Hoewel Koster verontwaardigd reageerde op de actie van de spelers ( "Ze kunnen de hele dag gratis drinken krijgen, moeten we ze dan ook nog persoonlijk water komen brengen?" ) was er toch aan een aantal wensen van de spelers voldaan. Handdoeken, water en masseur, het was er dit jaar allemaal.

Tinkhof: "Ik wil niet beweren dat Koster zijn zakken met geld volpropt, maar hij organiseert dit soort toernooien niet omdat hij ons nou van die aardige jongens vindt. Een prijzengeld van 400 gulden (dat de spelers met z'n tweeen moeten delen - red.) is een schijntje. Daar haal ik mijn onkosten nog niet eens uit. Zonder de hoofdrolspelers heeft hij geen toernooi en dus ook geen sponsors."

Dat Tinkhof niet alleen voor de lol volleybalt, maar zeker ook voor het prijzengeld, werd dit weekeinde wel erg duidelijk. In plaats van de finale op het centercourt, speelden Tinkhof en Hoff gisteren recreatiepartijtjes tegen badgasten. Een van de sponsoren had het tweetal gevraagd om voor hem het beachvolleybal te promoten. Netjes dreunde Tinkhof dan ook zijn lesje op: "Ik doe dit om het volleybal meer bekendheid te geven. Het spel oogt zo makkelijk, maar nu kunnen de mensen zelf ervaren hoe moeilijk het eigenlijk is." Maar vlak daarop: "Nee, natuurlijk doe ik dit voor de money. Ik ga hier niet voor m'n lol volleyballen tegen mensen die het niet kunnen. Zo verdienen we toch nog een aardig bedrag, al staan we dan niet in de finale."

Voor Tinkhof heeft het strandvolleybal ruimschoots de voorkeur boven de zaalsport. "Daar heeft deze slechte prestatie op het NK geen verandering in gebracht. Als ik mocht kiezen dan wist ik het wel. Als nu een sponsor tegen mij zou zeggen: 'hier heb je geld en ga maar een jaar langs de stranden volleyballen', dan ging ik nu nog weg. Vorig jaar was ik uitgenodigd om in Brazilie te spelen. Dat weekeinde moesten we ook een belangrijke wedstrijd tegen Zwolle spelen en ze zeiden dat ze mij niet konden missen. Ik heb toen voor het team gekozen, omdat ik mijn maten niet in de steek wilde laten. In de tweede set moest ik eruit. Toen had ik echt spijt dat ik was meegegaan. Als ik de volgende keer voor zo'n beslissing sta weet ik het wel."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden