Hollands glorie met terugtraprem

Oerdegelijke Nederlandse fietsen doen het goed in het buitenland, in verhuur en verkoop. De fietsenmaker volgt.

Laverend tussen de auto’s op de Ramblas, voetgangers ontwijkend op het fietspad van de Avenida Diagonal en kriskrassend door de wijk Gracia. Het is even wennen, maar het kan: fietsen in Barcelona. Op een Nederlandse fiets welteverstaan, want: ’we’ doen het goed in het buitenland.

Ron van Melick had het een aantal jaar geleden al in de smiezen. De Hollandse fiets kon wel eens een hit worden in het buitenland. In Barcelona, waar de Nederlander bijna vier jaar geleden naartoe verhuisde, was men dol op het robuuste en klassieke imago van de Nederlandse fiets. Iedere Spaanse toerist die zich in Amsterdam op een huurfiets had gewaagd, was wild enthousiast. En waarom dus de Nederlandse fiets niet naar Barcelona gehaald? Van Melick opende tweeënhalf jaar terug, pal aan de Ramblas, zijn fietsverhuurbedrijf Budgetbikes. Ruim tweehonderd knaloranje, Nederlandse fietsen mét terugtraprem. Aanvankelijk hoopte Van Melick de huurfietsen uiteindelijk te verkopen, maar al snel liet hij dat plan varen. Huren was een enorm succes – zowel de Spanjaarden als toeristen liepen er warm voor en de oranje fietsen veroverden in korte tijd het straatbeeld van Barcelona.

Niet dat er geen Spanjaarden waren die hun eigen fiets wilden hebben: op websites als Ebay en de Spaanse variant van Marktplaats ontstond een levendige handel in Nederlandse fietsen. De omafiets is voor veel, vooral jonge Spanjaarden een product zum haben.

Gezeten op een terrasje aan een van de doorgaande wegen door de stad, zie je er in korte tijd heel erg veel voorbij komen: stadsbewoners op de fiets. Natuurlijk, veel ervan zijn de typische mountainbike-achtige fietsen die in grote aantallen bij de sportketen Decatlon verkocht worden. Tot voor kort was het op fietsgebied zo’n beetje het enige dat je kon krijgen in Spanje, maar ook bijvoorbeeld in Frankrijk. Maar naast deze citybikes komen er tientallen van de ons overbekende Hollandse fietsen voorbij: recht stuur, bagagedrager, met stang of zonder. En nog iets: sinds maart van dit jaar kent een klein rood-wit fietsje een ongekende opmars in de stad. Het stadsbestuur van Barcelona kwam, in navolging van Parijs, met een soort witte-fietsenplan. Inwoners kunnen een abonnement nemen op Bicing, waarmee ze een van de 3000 fietsen van de ruim 250 stationnetjes zo kunnen meenemen. Ideaal om van huis naar metro, van metro naar werk of anderszins door de stad te reizen. Het eerste half uur betaal je niets. Gemikt werd op 30.000 abonnees. Nu, na ruim een half jaar, zijn dat er al 80.000. Tot 2010 moet er in heel de stad 100 kilometer fietspad worden aangelegd. „Gunstig voor mij”, zegt Ron van Melick. „De weg wordt geopend voor een fietsinfrastructuur in Barcelona. Het zal de populariteit van de Nederlandse fiets niet in de weg zitten. Hooguit vergroten.”

Marco Briceño (31) is fietsfanaat en heeft vijf fietsen, waaronder drie Nederlandse. Hij legt uit: „Nederlandse fietsen zijn heel simpel. Je hebt geen gedoe met kabels, nooit problemen met de remmen. Daarnaast zijn ze comfortabel en stevig. Ik gebruik mijn Nederlandse fietsen iedere dag. Niet alleen binnen Barcelona, maar ook daarbuiten. Dan neem ik hem mee in de trein. Dat gaat niet zo heel erg gemakkelijk, want de Spaanse treinen zijn er niet zo op ingesteld, maar het kan. Ik vind de Nederlandse fiets heel erg gaaf, hij is gewoon het allermooist, klassiek.”

Juandra López is minder enthousiast. De Spanjaard, die een tijdje in Nederland woonde maar terugkeerde naar Barcelona, had een Nederlandse fiets, maar: „Als er iets mee was, dan was er geen fietsenmaker in heel Barcelona die er iets mee kon. Dat vond ik zo vervelend, dat ik maar weer ben overgestapt op een Spaanse fiets, met van die dunne banden. Maar fietsen doe ik nog steeds. Dat kan hier prima.” Behalve de twee bergen die de stad omringen, de Montjuic en de Tibidabo, is de stad redelijk vlak, geschikt om te fietsen.

Het fietsenmakersprobleem is overigens minder groot dan López wil doen geloven. Nederland zou immers zijn reputatie van handelsnatie te grabbel gooien als er niet allang een fietsenmaker zijn deuren had geopend in de Catalaanse hoofdstad. Jeroen Kreeft laat, in de werkplaats van Biketech in de wijk Gracia zien dat geen banddikte hem voor verrassingen stelt. „Maar voordat mijn Nederlandse baas hier zes jaar geleden zijn fietsenwinkel opende, was er in heel Barcelona geen 28 inch-band te vinden.” Hij vervolgt: „Biketech is op precies het goede moment opengegaan. De fiets is om veel redenen enorm in opkomst. Het verkeer in de stad is ontzettend druk, met de fiets ben je vaak sneller dan met de auto of brommer. Door de komst van veel buitenlanders naar Barcelona neemt de interesse voor fietsen toe. De Nederlandse fiets doet het daarbij extra goed omdat deze een degelijk, klassiek imago heeft. Hij is in de mode. En wat in Barcelona in de mode is, is het straks in heel Spanje. Wij verkopen alle soorten fietsen: omafietsen, degelijke herenfietsen, we zijn zelfs met de in Nederland zo populaire bakfiets bezig. En negentig procent van onze klanten is Spaans.”

Er zit, kortom, toekomst in de Hollandse fiets als exportproduct. Een paar obstakels blijven. „Als moeders met kinderwagens de fietspaden nu eens niet meer als veilig wandelgebied beschouwen, containers er niet meer pontificaal bovenop worden gezet en de politie de stroken niet als ideale parkeerplek beschouwen, zou Barcelona nóg geschikter worden voor een fietstocht – recreatief danwel als wijze van transport”, zegt Van Melick.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden