Holland Festival 12 Hour Prom

KLASSIEK

****

De bedoeling is dat het een nieuwe traditie op het Holland Festival wordt. Een muziekmarathon van meerdere uren in een van rijen stoelen bevrijd Amsterdams Concertgebouw. Meerdere muziekstijlen door elkaar, lage drempels, lage prijzen, veel muziek, dat is de 12 Hour Prom, gebaseerd op de beroemde BBC Proms in de Londense Royal Albert Hall.

Zo kon je zaterdagmiddag voor tien euro staand, of hangend op een zitzak, luisteren naar onze eigen zangeres van wereldklasse Eva-Maria Westbroek. Anderhalf uur eerder was het complete Concertgebouw - inclusief gangen, foyers, trappen en balkons - in gebruik voor de bijzondere klankwereld van John Luther Adams. Tussen de vier 'officiële' concerten door, was er van alles gratis in het Concertgebouw te beleven, dat zinderde van de activiteiten.

De sfeer was goed, al liet de publieke belangstelling deze eerste keer nog wel iets te wensen over. Hier nog geen hossende, kleurrijke meutes zoals vaak het geval is in Londen. Bij Westbroek en Amsterdam Sinfonietta stond de zaal beneden lekker vol en waren de balkons, waar nog wel zitplaatsen waren, goed gevuld. Alle podiumplaatsen waren echter leeg. En de drieëndertig slagwerkers van Slagwerk Den Haag had je wel wat meer mensen gegund.

Zij speelden het stuk 'Inuksuit' van John Luther Adams, dat volgens hem gaat over smeltend poolijs en dat wat er overblijft als het smeltwater zich weer heeft teruggetrokken. Ruisend en zuchtend begint het, er wordt op van alles (schelpen bijvoorbeeld) geblazen en getimmerd. Na een half uur is het geluid aangezwollen tot orkaankracht en druipt er werkelijk uit alle hoeken en gaten van het gebouw geluid. Dan sterft het langzaam weer weg tot er niets meer dan lieflijk getinkel in het midden van de zaal overblijft. Fascinerend, zeker omdat je er als publiek middenin zat en overal tussen door kon lopen.

Eva-Maria Westbroek, hier glanzend mooi begeleid door Amsterdam Sinfonietta, zong repertoire dat niet zo snel met haar geassocieerd wordt. Maar 'Knoxville: Summer of 1915' is door Samuel Barber geschreven voor de Amerikaanse diva Eleanor Steber, die met haar kloeke stem veel Puccini zong. En 'Les nuits d'été' van Berlioz werd legendarisch in de uitvoering van Régine Crespin, tevens een Wagnerzangeres van formaat. Dat laatste is Westbroek uiteraard ook en een kloeke Puccini-stem heeft ze als geen ander. Machtig om deze 'intieme' liederen eens zo gul en voluit gezongen te horen. De intonatie liet af en toe te wensen over, maar hier stond iemand die haar ziel en zaligheid uitzong. En wie houdt daar nou niet van? De 'Prommers' in het Concertgebouw juichten haar in elk geval lang en luidruchtig toe.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden