Holland Dance Festival/Ballet Black Triple Bill

DAns

**

Toen de zwarte danseres Misty Copeland bij het American Ballet Theater werd bevorderd tot eerste solist was dat wereldnieuws. Ook voor Michaela DePrince van Het Nationale Ballet staan media in de rij om haar verhaal op te tekenen: de zwarte oorlogswees die doordrong tot het witte balletbastion. Zwart en ballet is toch wel heel bijzonder.

Er zijn flink wat redenen aan te wijzen waarom het niet wil vlotten met de diversiteit in de dans. Volgens het Engelse 'black only' gezelschap Ballet Black, nu te zien tijdens het Holland Dance Festival, is de belangrijkste reden het gebrek aan rolmodellen. Kinderen met een kleurtje identificeren zich niet met ballet; omdat ze zich er niet in weerspiegeld zien.

Ballet Black biedt daarom een platform voor zwarte (en Aziatische) balletdansers, want ze zijn er, die zwarte dansers, je moet ze alleen goed zoeken. Ballet Black gaat ermee langs scholen, geld voor een eigen school komt uit (internationale) tournees.

Het rare gegeven van dit Holland Dance-programma is dat de choreografen zo wit zijn als de witte acte uit het Zwanenmeer. Dan vraag je je toch af: zijn er geen zwarte choreografen of moet Ballet Black beter zoeken?

Enfin, de groep verdient sympathie, daarom is het jammer dat het Nederlandse debuut tegenvalt. De drie witte, Britse choreografen hebben waarschijnlijk de opdracht gekregen een vehikel te maken om het kunnen van de dansers te etaleren. Misschien was het hun avond niet, maar pas in het derde ballet van Arthur Pita overstijgen de dansers wat er van ze wordt verwacht aan balleteske brille.

Studieus is het liefdesduet 'To Fetch A Pail Of Water' van Kit Holder, techno op spitzen. William Tucketts muziekballet 'Depouillement' heeft een niet heel spannende focus op de verbeelding van Ravels sonate voor viool en cello. Twee koppels worden emotioneel en muzikaal gespiegeld aan het derde, centrale koppel, meer dan een invuloefening van passen wordt het niet.

Arthur Pita's 'A Dream Within A Midsummer Night's Dream' is een iets te gewild geestig ballet, maar hier beleven de dansers zichtbaar plezier aan. De droomsectie is contrasterend omrand door een ultraklassieke pas de six op Händels Sarabande, als een ode aan Frederic Ashtons Engelse balletvertolking uit 1964 van Shakespeares komedie. Hier zien we de surrealistische spiegelversie ervan: na Händel gaan de dansers los op Yma Sumac en Eartha Kitt, met een padvinder als Puck-figuur en Salvador Dali die zijn snor komt zoeken. En dan gebeurt het toch: de danskunst komt tot leven.

Vanavond nog te zien in Theater a/h Spui Den Haag

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden