HOFDICHTER

Nu de Britse Poet Laureate Ted Hughes is overleden, zal er in vele Britse dichtersgezinnen wel weer met angst en beven naar de post worden gekeken. Want wie wordt de nieuwe? 't Is natuurlijk een erebaantje, je wordt zelfs lid van de koninklijke huishouding, maar het is de vraag of je in deze tijd nog wel de nationale dichter wilt zijn.

Engeland is een land van de leuke, zelfbedachte tradities, maar dit is er, geloof ik, eentje die niet erg loont. Misschien dat je als bezoldigd hofdichter vroeger nog wel eens een aardig bruiloftslied kon componeren, maar met die pleziertjes is het onder de huidige Windsors treurig gesteld. Ik geloof dan ook niet dat Hughes in dat opzicht veel van zich heeft laten horen. Van de Australische, in Londen woonachtige dichter Peter Porter begreep ik bovendien dat de honorering de rest van je leven uit een jaarlijks krat sherry bestaat. .

Maar het ergste is dat het instituut in zo'n staat van huisbakkenheid verkeert. Dichters van wie je weet dat ze Poet Laureate waren - en dan heb ik het nog niet eens over de Cibbers, Whiteheads en Pye's, maar over namen als Tennyson of Betjeman - lijken vanzelf een hogere graad van wormstekigheid te bezitten. Geen wonder dat iemand als Walter Scott het verstandiger vond om voor de eer te bedanken. Toch heeft zo'n lauwerkrans wel wat, Petrarca bijvoorbeeld stond hij erg goed. Ook Dante wordt nog wel eens met het ding afgebeeld

Afgelopen weekend was ik op een dichtersfestival in Den Haag. Zaterdagavond was er een feestje in de Ridderzaal en met al die tronen, vlaggen en speechende staatssecretarissen dacht ik opeens: wie zou 'm worden. Vroeger had je mensen als Adrianus Roland Holst, die het zonder officiële lauwerkrans gewoon wás, en ik denk ook dat Lucebert het na zijn eigenmachtige kroning eigenlijk z'n hele leven lang gebleven is. Maar nu? Vroman? Kopland? Willem van Toorn? Je haalt 'm er toch niet zomaar meer tussen uit.

Maar nee, het is natuurlijk Gerrit Kouwenaar, van wie onlangs bekend werd dat hij de rest van zijn leven ieder jaar 15 000 piek van het Fonds voor de Letteren bijgeschreven krijgt. Ik geloof niet dat er een lauriertakje aan te pas komt, maar toch: één moet de gelauwerdste zijn! Ik ben benieuwd naar Kouwenaars epithalamium op de bruiloft van Willem-Alexander.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden