Column

Hoezo moet een vrouw op andere wijze politiek bedrijven?

De Duitse bondskanselier Angela MerkelBeeld epa

Al sinds haar overwinning in 2005 staat Angela Merkel op mijn heldinnenlijstje. Niet omdat haar politieke opvattingen de mijne zijn. Ze won mijn sympathie om de simpele reden dat ze nimmer een thema heeft gemaakt van haar vrouw-zijn - terwijl iedereen om haar heen niets liever deed dan haar daar fijntjes aan herinneren.

Dat begon al bij partijgenoot Helmut Kohl die haar liefkozend 'Mädchen' noemde. Zou hij een mannelijke pretendent liefkozend als 'jongetje' hebben betiteld? Na haar eerste verkiezingszege debatteerden ze bij de buren serieus over de prangende vraag of Merkel het zware ambt wel aan zou kunnen - een bekommernis die ze bij mannen vast niet zouden hebben. Eenmaal in functie werden haar kleedstijl, haar haardracht, haar lichaamshouding besproken met een ijver die mannelijke tegenvoeters zelden ten deel valt. Ook waren er types als de Italiaanse premier Silvio Berlusconi die in 2011 sprak van Merkels seksueel onaantrekkelijke dikke achterwerk, maar dan in nog veel grovere bewoordingen - ik geloof niet dat hij ooit een mannelijke regeringsleider op seksuele aantrekkelijkheid heeft beoordeeld.

Baken van stabiliteit
Na enige tijd raakte de benaming 'Mutti' voor Merkel in zwang, om nimmer meer te verdwijnen. Toen ze in mei vorig jaar een minister aan de kant had gezet, sneerde een journalist in de talkshow 'Anne Will' dat 'mammie' een van haar 'zonen' had verstoten. De betreffende minister was op dat moment 46, Merkel 57 - een leeftijdsverschil van welgeteld 11 jaar. Ook uw eigen krant kon het niet laten. Die becommentarieerde haar overwinning maandag met de analyse dat Merkel 'werkelijk iets van een moederrol' vervult in de Duitse politiek. Ze had zich namelijk bewezen als 'een baken van stabiliteit en vertrouwen' en was 'afkerig van grote avonturen'. Want dat zijn de ware kenmerken van moederlijkheid?

Gelukkig heeft Merkel zich nooit iets aangetrokken van het seksisme waarmee ze bejegend wordt - of dat nu mild was of ronduit onder de gordel. Nog knapper vind ik hoe ze het dilemma wist te tackelen waarmee alle vrouwen-met-macht te maken krijgen. Want u weet: sla je met de vuist op tafel dan ben je een kenau, een bitch of een Iron Lady. Doe je juist vriendelijk en zachtaardig, dan ben je ongeschikt voor de hoge post. Zie daar maar eens tussendoor te laveren. Vermoedelijk heeft Merkel op zeker moment besloten dat je dit maar op één manier kunt winnen: door te doen alsof sekse er niet toe doet.

Andere wezens?
Gek genoeg nemen mijn geestverwante zusters in Duitsland haar dat juist kwalijk. Het feministische tijdschrift EMMA hield in de aanloop naar de laatste verkiezingen een enquête. Op de vraag of Merkel zich 'voldoende' voor de vrouwenzaak had ingezet, antwoordde 39 procent van de Duitse vrouwen dat ze nicht genug had gedaan. En 'slechts' 34 procent antwoordde bevestigend op de stelling dat Merkel 'een ander soort politiek' bedreef dan een man in dit ambt zou doen.

Achter zulke vragen schemert de bizarre opvatting dat vrouwen van nature volkomen andere wezens zijn, die derhalve op volkomen andere wijze politiek dienen te bedrijven. De Bundeskanzlerin heeft getoond hoe onzinnig dat is. Ze gedraagt zich niet speciaal vrouwelijk, niet mannelijk, ze regeert niet speciaal beter, niet speciaal slechter. Ze regeert als Angela Merkel. Feministischer kan ik het me niet wensen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden