ColumnSylvain Ephimenco

Hoe zuur de reacties ook zijn, de overwinning van Bojo is er niet minder om

Als weldenkende mensen, verlichte geesten, welopgevoede Europeanen mogen we nu best een lelijke grimas trekken. Of een kreetje van verontwaardiging slakken. Zelf kan ik hier voor de zoveelste keer schrijven dat EU en voorgangers ons een eeuwigheid aan vrede hebben opgeleverd. Of dat je gek moet zijn om ons gezamenlijk onderkomen zomaar te willen verlaten. Maar dit zal de verkiezingsuitslag in het VK niet veranderen. 

In plaats van het gehele weekeinde in zak en as te zitten, zou het niet beter zijn volmondig te erkennen dat Boris Johnson en de Conservatieven een eclatante overwinning hebben behaald? Eentje met een omvang die voor die partij sinds dertig jaar niet meer was voorgekomen? En (laten we die gifbeker maar tot de laatste druppel leegslurpen) dat hiermee het brexitreferendum van 2016 gelegitimeerd en bekrachtigd wordt.

Maar bij gebrek aan zoet kunnen we ons natuurlijk ook in een badkuip vol zuur dompelen. Bijvoorbeeld door de voorpagina van The Independent te dupliceren waar staat dat ‘Populisme wint’ en dit dankzij de ‘vieze en leugenachtige campagne van Johnson’. Maar ja, deze krant steunde dan ook Labour van Jeremy Corbyn, de man die naar antisemitisme en socialistische olielampen geurt en zijn partij de zwaarste nederlaag bezorgde sinds 1935! We kunnen ook Johnson ‘Bozo The Clown’ noemen (Daily Star) of ‘de ultieme charlatan’ (de Volkskrant) of ‘een puberachtige man’ (Trouw). 

Voor je het weet, is nexit’er Thierry Baudet premier

Eveneens kunnen we de schuld aan het Britse districtenkiesstelsel (winner takes all) geven, maar wat blijft is de score van bijna 44 procent van de stemmen vóór Johnson en de zijnen, bij een behoorlijke opkomst van 67 procent met lange rijen voor de stemlokalen. In 2017 leverde de VVD opnieuw de premier met een winnende, maar schamele 21 procent - met dank ook aan het kiesstelsel van evenredige vertegenwoordiging.

Ten einde raad kunnen we ongemerkt en zijdelings een ‘godwin’ plegen door op te merken dat ook de man met de kleine snor democratisch werd gekozen. Maar hoe slinks ook onze reactie, die eclatante overwinning van ‘Bojo’ wordt er niet minder om. Zoals ook de doorbraak van Conservatieven door de ‘Red Wall’, waar arbeiders in de brexit een muur zien tegen immigratie en onveiligheid. Ja, ‘het volk’ schuift makkelijk van links naar rechts in deze populistische tijden. Dan rest voor de fairplayers onder ons slechts het elegante alternatief: onze Britse nichten en neven een succesvolle uittreding wensen. 

Met alle risico’s van dien, want een brexit die in economische weelde en politieke harmonie zou geschieden, kan best consequenties hebben voor Nederland. Voor je het weet, krijg je in een walm van lavendel en begeleid door de prelude op de opera ‘Parsifal’ van Richard Wagner, nexit’er Thierry Baudet als premier. Ach, laat ik toch nog een vale lichtstraal op deze column neerdalen: samen met de Brexit Party van Nigel Farage haalden de Conservatieven eergisteren niet meer dan 47 procent van alle stemmen. Dit is minder dan de winnende score bij het brexitreferendum.

Drie keer per week werpt columnist Sylvain Ephimenco zijn blik op de actualiteit. Lees zijn columns hier terug.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden