Hoe vind je een fijne warme trui?

De winter is in aantocht. Tijd om op zoek te gaan naar een warme trui. Maar waarom is het moeilijk een katoenen wintertrui te vinden? En hoe vermijd je kriebelwol?

Het is niet verwonderlijk dat je in het winterseizoen lang zoekt naar een lekkere dikke katoenen trui, oordeelt Chris Koeleman, docent textiel en kwaliteitsmanagement aan het Amsterdam Fashion Institute. De katoenvezel is meer geschikt voor de zomer. Hij geeft warmte en kou makkelijk door. Door een bepaalde manier van breien kan hij wat dikker worden gemaakt, maar een echte winterstof is het niet. Wol isoleert een stuk beter, is daardoor warmer en meer geschikt voor het koude seizoen. Maar kriebelt wol niet altijd? Nee, wol hoeft niet te prikken, stelt Koeleman. Bepaalde kwaliteitsmerken garanderen dat je met uiterst zachte kledingstukken van doen hebt.

Kasjmier en pashmina, een vorm van kasjmier waar voornamelijk sjaals van worden gemaakt, zijn de bekendste. Deze wolsoorten zijn afkomstig van geiten uit het Himalaya gebergte. De plaats waar de haren worden afgeschoren is bepalend voor de zachtheid van het kledingstuk dat daaruit wordt gemaakt. Lange, zachte vezels kriebelen minder dan korte, dikke. Kledingstukken van de zachte, glanzende kasjmiervezels zijn prijzig. Een kasjmiergeit levert ongeveer 150 gram haar per jaar vermeldt de Voedsel- en landbouworganisatie van de Verenigde Naties, FAO, op haar site ter gelegenheid van het internationale jaar van de natuurlijke vezel. Ter vergelijking: een merinoschaap, één van de bekendste wolschapen, levert 18 kilo ’vette’ (onbewerkte, niet schoongemaakte) wol per jaar.

Veel confectietruien vermelden alleen dat het kledingstuk van wol gemaakt is. Je kunt dan aannemen dat de wol niet van topkwaliteit is, anders doet de winkelketen in kwestie ’zijn marketing slecht’ volgens Koeleman. Het is dan een kwestie van passen om vast te stellen of je met kriebelwol van doen hebt. Woordvoerster Elke Kieft van kledingketen Hennes en Mauritz (H & M) sluit niet uit dat bij de wollen kledingstukken in hun collectie een menging van verschillende wolsoorten wordt gebruikt. „Wij hebben niet vaak truien van bijvoorbeeld kasjmier in de collectie, die vallen in een hogere prijsklasse. Meestal zijn die truien ook zo uitverkocht.”

Nadeel van wollen kleding is dat die zich lastig laat wassen. Gewoon mee in de machine kan meestal niet. Dat resulteert onvermijdelijk in een flink gekrompen trui. Een alternatief bestaat. „Met synthetische materialen kun je de kroezige, krullende wolvezel namaken”, legt Koeleman uit. „Acryl bijvoorbeeld heeft al een beetje woleigenschappen.” Toch zal Koeleman niet snel een trui van 100 procent acryl aanbevelen. „Maar als je hem heel mooi vindt moet je hem gewoon proberen. Een trui van natuurlijk materiaal is prettiger. Normaal gesproken ademt een synthetisch materiaal een stuk minder.” Dat betekent dat je daar sneller in gaat zweten.

Synthetische mode die vocht wel goed afvoert, is volgens Koeleman slecht herkenbaar voor de consument. Alleen expliciete claims over vochtafvoer en ademend vermogen kunnen een aanwijzing bieden. Vooral bij sportkleding worden allerlei technieken toegepast om synthetische materialen ademend te maken. Maar ook daar is het ene shirt het andere niet, weet Koeleman uit ervaring.

Synthetische materialen worden veel gebruikt bij het vervaardigen van confectie. Deze materialen zijn relatief goedkoop en hebben eigenschappen als stevigheid en vormvastheid die ze ook heel nuttig maken in materiaalmengingen. Polyester is de onbetwiste koploper, zegt Koeleman. Het wordt vaak in pakken gemixt met wol zodat het pak in vorm blijft. Elke Kieft van H & M vertelt dat kleding voor hun jongerencollecties vaker uit een mix met synthetische materialen bestaat om ’een betaalbaar product’ te kunnen maken.

De meeste synthetische materialen zijn vervaardigd met ruwe olie als grondstof. Acryl, polyester en polyamide (meestal aangeduid met de Amerikaanse term nylon) worden in oneindig lange draden - filamenten -gesponnen. Daar kunnen vervolgens vezels van worden gemaakt, zoals die ook in de meeste natuurlijke materialen voorkomen. Vezels zijn korte stukjes pluis die je in elkaar draait om een draad van te maken.

Ook bij de productie van viscose worden filamenten gemaakt. Een viscose ontstaat door cellulose, de stof die stevigheid geeft aan de wanden van plantencellen, in een chemisch bad op te lossen, legt Koeleman uit. Het materiaal dat daardoor ontstaat wordt door een spindop, een soort douchekop, gespoten waardoor filamenten ontstaan. Zo verkrijg je uit natuurlijk materiaal een kunstmatige stof. Een voorbeeld van een viscose is modal (klemtoon op de laatste lettergreep). Deze soort is sterker dan gewone viscose. Acetaat is een uitzondering binnen de uit natuurlijk materiaal kunstmatig vervaardigde stoffen. Hij wordt als viscose gemaakt, maar gedraagt zich als hij uiteindelijk gehard is als een synthetische stof.

(Jorgen Caris)
Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden