Hoe Suske en Wiske hun strakke tekenstijl kregen

(\N)

Even was Wiske, het bijdehandje uit de strips van Suske en Wiske, niet het brutaal kijkende kind met opgebonden haren, maar een zoet schoolmeisje met blonde lokken in de nek. Dat was toen de in 1913 in Antwerpen geboren tekenaar Willy Vandersteen in de jaren vijftig zijn opwachting maakte in het tijdschrift Kuifje. Het stripweekblad stond onder redactie van die andere belangrijke Belgische stipkunstenaar, Hergé.

Het was voor Vandersteen een kans om door te breken naar het Franstalige publiek. Want ’Kuifje’ verscheen ook in een Franstalige versie. Maar Hergé stelde wel wat inhoudelijke eisen. Om Suske en Wiske minder banaal te doen lijken, verdwijnt krachtpatser Jerom uit de verhalen en krijgt Wiske haar brave uiterlijk. Ook moet Vandersteen wat strakker tekenen van Hergé.

De metarmofose van Wiske en de andere ontwikkelingen in het werk van Vandersteen in deze periode zijn te zien op een tentoonstelling van precies twee zaaltjes in het Brusselse stadhuis. Blikvanger zijn de grote reproducties uit ’Het Spaanse Spook’. Lambik, Suske en Wiske belanden via een schilderij van Pieter Breughel de Oude in de zestiende eeuw. De Lage landen zijn dan bezet door de Spanjaarden en het drietal vecht mee tegen de achtergrond van het Brusselse stadhuis. Omdat op die plek nu uitgerekend deze tentoonstelling is, is het makkelijk vaststellen dat Vandersteen het decor zeer gedetailleerd en waarheidsgetrouw heeft getekend.

Maar er is meer dan alleen Suske en Wiske. Ook de ontwerpen voor de achtergrondschilderingen van etalages van een groot Antwerps warenhuis eind jaren vijftig zijn te zien. En tekeningen van zich in deze tijd ontwikkelde strips als ’De familie Snoek’ en ’Tijl Uilenspiegel’, dat ook in Kuifje verscheen.

De originele tekeningen gemaakt van Oost-Indische inkt en ingekleurd met blauw kleurpotlood, liggen in vitrines die zo laag zijn opgesteld dat ook kinderen erin kunnen kijken. De tekeningen zijn mooi grafisch werk, maar het is natuurlijk niet verboden om de strips ook te lezen. Aan de wanden hangen kleurige reproducties uit de stripverhalen.

De strakkere tekenstijl die Hergé Vandersteen oplegde, heeft volgens de samensteller van de tentoonstelling – de Nederlandse kunstenaar Joost Swarte – Vandersteens tekenstijl alleen maar goed gedaan. Vandersteen nam die ervaring mee toen hij wegging bij het tijdschrift Kuifje. Maar de haren van Wiske gingen definitief weer in een knotje op haar hoofd.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden