Hoe Pijbes schaamteloos het protocol overtrad

Na een paar uur NOS-live waren we ten slotte aangekomen bij het Delfts aardewerk. "Waarom zijn Amerikanen daar zo dol op?", wilde presentator Rik van de Westelaken weten. Martine Gosselink van het Rijksmuseum peinsde: "Er is geen directe verklaring voor."

Het viel niet mee. Uren verslag doen van een nucleaire top zonder ook maar één explosief nieuwtje. Of zoals verslaggever Jeroen van Dommelen het verwoordde: "De slotverklaring is klaar, daar is al anderhalf jaar over gesproken. Het draait hier vooral om de bilateraaltjes. Die kunnen overal over gaan. Alles kan, alles mag. De deur gaat dicht, en ze kunnen doen wat ze willen." Net als bij de haastig ingelaste G7 over de Krim.

De informatie-armoede, waar Van de Westelaken zich - dat moet gezegd - uiterst charmant en dapper doorheen sloeg, bereikte het niveau van lip- en handlezen toen Obama samen met Rutte en Rijksmuseum-directeur Wim Pijbes voor De Nachtwacht stond. "Is er iets af te leiden uit de gebaren van Pijbes?", vroeg Van de Westelaken. "Nou", zei Gosselink, "ik denk dat hij iets uitlegt over het contrast tussen licht en donker."

Toen was het tijd voor het foto-moment. Obama op de plaat met 'prime minister Roete' en met Pijbes. "Wat hebben ze verder nog gezien in het museum?", informeerde Van de Westelaken. "Weet ik niet", reageerde verslaggever Jeroen Wollaars, "ik zal 't straks 'es aan Pijbes vragen."

Ik moet eerlijk bekennen dat ik steeds meer ging genieten. Het begon al met die Hollywood-achtige entree van Obama: helikopters en gepantserde auto's. En dan dat heerlijke geneuzel en geroddel eromheen. Kleine weetjes en onnutte feitjes, eigenlijk één groot borreluur. Zo had ik nooit willen missen wat Jaap de Hoop Scheffer vertelde over Berlusconi. "Die had nogal de neiging om motorpech te krijgen, zodat hij als laatste op conferenties arriveerde. De laatsten zijn namelijk het belangrijkst." Of de verwikkelingen rond het koninklijk diner. "Zijn die G7-politici wel op tijd in het paleis?", vroeg Van de Westelaken bezorgd. "Ach", antwoordde Van Dommelen laconiek, "jij en ik zijn zo klaar met eten, maar zo'n diner is een eindeloze ceremonie. Hooguit komen ze na het voorgerecht."

Evenmin had ik de kinderlijke blijdschap willen missen als er bijna iets leek plaats te grijpen. Zoals toen Van de Westelaken een collega van het 'Jeugdjournaal' ontwaarde bij Obama. "Oh, daar staat Tako!", riep hij verrukt. "En hij mag een vraag stellen! Hij krijgt nog antwoord ook! Heel bijzonder." Natuurlijk meteen even bellen met Tako. "Wat heb je gevraagd?" Tako: "Of hij al Nederlands sprak." Van de Westelaken: "En wat antwoordde Obama?" Tako: "Nee, en dat is maar goed ook." En wie had onze Engels pratende premier willen mislopen? Hij sprak het zodanig dat zelfs de enkeling die het Engels niet machtig is, hem woordelijk kon volgen.

Aan het eind van de werkdag kregen we waarachtig een écht nieuwtje. Pijbes vertelde in 'DWDD' dat hij zich bij De Nachtwacht geheel buiten het protocol om op de foto had gedrongen met Obama. "Schaamteloos, hè?", lachte hij ondeugend. "Maar wel leuk schaamteloos, toch?" De foto komt, zoals de NOS al meldde, in The New York Times als marketing voor het Rijksmuseum. Zal dát inslaan als een bom...

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden