Hoe mooi het was dat De Boer aan Beenhakker dacht

Met Ajax, dat Feyenoord met 2-1 versloeg, won afgelopen zondag in de Arena ook Leo Beenhakker. Werd zomaar zijn naam weer eens genoemd.

Ajax-trainer Frank de Boer vertelde dat hij zich in de wedstrijdvoorbereiding door Beenhakker had laten inspireren. Hij had zich een wijsheid van zijn oud-trainer herinnerd: 'Passie moet altijd in je tas zitten'. Ajax had met passie gespeeld - naar Nederlandse maatstaven dan, maar toch.

Daar moet Beenhakker een sigaar op hebben aangestoken, in zijn stille stulp in Rotterdam. Vorig jaar had er een mooi interview in de Volkskrant gestaan - over de telefoon die niet meer ging, soms een hele dag niet. Onvermijdelijk, dat begreep hij - 73 jaar inmiddels - ook wel. Zo verglijdt het leven, maar om nou te zeggen dat papa nu lekker van het uitzicht over de Maas kon genieten, nee.

Het was voor de fijnproever om meer redenen mooi dat De Boer de oneliner opdiepte, maar in de eerste plaats toch om het respect dat hij ermee toonde. Beenhakker is, laten we zeggen, niet altijd en overal voor helemaal vol aangezien. Kampioen worden met Real Madrid, dat kon m'n schoonmoeder ook nog wel - dat werk. Dat passie in je tas zou moeten zitten, hè, hè, dat weten we allemaal wel.

Dat interesseerde Frank de Boer even niets. Hij wordt altijd maar in verband gebracht met of afgezet tegen Johan Cruijff, in wiens revolutie hij zijn weg moest vinden, en zijn leermeester Louis van Gaal, maar laat iedereen weten dat hij ook onder Leo Beenhakker heeft gespeeld en, ja, wat van hem heeft opgestoken. Hij noemde hem, ook fraai, 'mijn oud-collega'.

Maar het kon ook anders worden bekeken: dat je daar in je zesde jaar nog mee moet komen, met die passie en die tas. Sterker, de gedachte aan Beenhakker was bij De Boer opgekomen na een gesprek met supporters, ontevreden over het vaak stokkende spel.

Dat zou je positief kunnen zien, als contact met het volk, maar de trainer van onze grootste club, een viervoudige kampioen, om de tafel met supporters als er even niet zo goed wordt gevoetbald - ik had het liever niet geweten.

Ook hier zit De Boer niet mee. De supporters wilden passie, voetbal met het hart, en toen schoot die van Beenhakker hem te binnen - hoe basaal allemaal ook, hij vertelt het open en bloot, zoals hij altijd alles open en bloot vertelt.

Ik heb natuurlijk makkelijk praten: ik ben geen fan, het maakt mij niet uit hoe ze spelen, ik heb aan Frank de Boer genoeg.

Deze fase heeft veel meer in zich dan die van de voorspoed, van zijn landstitels. Zo lang streefde De Boer naar het voetbal dat hij leerde van Van Gaal - zoals die zelf tot diep in zijn carrière op dat aambeeld hamerde. Zoals Van Gaal van zijn lijn afweek, in extreme vorm met het pragmatische spel op het WK 2014, zo moet ook De Boer wel andere wegen zoeken. Hij grijpt alles aan, simpel omdat ze hem ervoor betalen om Ajax beter te maken of in elk geval te laten winnen.

Hij vroeg zijn spelers eerder om de bal ook eens naar voren te peren, en nu hoorden ze van zijn oud-trainer. Ik mag althans hopen dat hij zijn naam ook in de kleedkamer heeft laten vallen: tieners en begintwintigers voorhouden dat ene meneer Beenhakker dat ooit bedacht, van die passie en die tas - veel mooier kan het niet worden.

Zou Ajax het betere PSV met passie kunnen bijhouden? Het is waarschijnlijk te veel gevraagd, passie elke week in de tas, maar het zou goed zijn voor het Nederlandse voetbal. Eén omdat dat nooit in de eerste plaats gepassioneerd is geweest, en twee omdat er zo toch iets van Leo Beenhakker behouden zou blijven.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden