Hoe kinderen leren rekenen met relaties en scheiding

Eens in de zoveel tijd komt het op: de behoefte om jongeren relatieles te geven. De goeroe ervan, Roel van Duijn, wilde liefdesonderricht op school, en specialiseerde zich vervolgens door persoonlijke nood gedwongen tot liefdesverdrietconsulent. Het blad Onkruid bericht, als een verre echo van de Opperkabouter, over het vak ’relaties’ op school. Bij wiskunde sluit dat naadloos aan, legt relatietherapeute Jeanne Meijs uit. „Als je gescheiden bent, is je relatie beneden de nul. Relatiekundig leren de kinderen dan door de nul heen te rekenen.”

Arme kinderen die het zonder gescheiden ouders moeten stellen.

„Ander voorbeeld is dat je in de algebra eerst iets moet uitrekenen wat tussen haakjes staat. Stel je voor dat een meisje in de wolken is van een jongen. Op het moment dat die jongen haar een voorstel doet, dan is het handig als ze eerst even uitrekent wat tussen haakjes staat en daarna kan ze pas de hele situatie overzien.”

De hele kredietcrisis komt, als we het goed begrijpen, van Venus. De planeet lijkt even ’terug te lopen aan de hemel’. Retrograde heet dat, doceert astrologe Karen Hamaker in Onkruid. Dan komt de donkere kant van de planeet ons leven binnen – maar wat moet je daarmee? Hamaker zegt dat ’sommige astrologen waarschuwen nu geen geld te investeren, geen nieuwe financieel adviseur aan te stellen’. Maar zijzelf ziet juist ’geweldige kansen’ – enfin, astrologen slaan dezelfde tegenstrijdige taal uit als economen maar, eerlijk is eerlijk, de economen hebben ons verder achterop gebracht dan de sterrenwichelaars.

Daarom de belofte van de Onkruidastrologe: „Het is juist de fase van de donkere Venus met al haar onrust die de kiem legt voor een veel mooiere schoonheid straks, een schoonheid als gevolg van een innerlijke facelift.”

Theoloog en socioloog David Bos reageert in het Utrechtse godgeleerdenfaculteitsblad Areopagus op de vraag of orthodox-christelijke stromingen de toekomst hebben. „Ja en nee. In het Nederlandse protestantisme zie je inderdaad dat ’vrijzinnige’, ’progressieve’ stromingen overvleugeld raken door stromingen die (in doctrinair en moreel opzicht) conservatief zijn. Maar de meest vitale stroming, de evangelicale, is in veel opzichten niet ’rechtzinnig’. Hoezeer evangelicalen ook benadrukken dat ze vasthouden aan traditionele waarden en waarheden, bij nadere beschouwing blijkt dat ze daar nogal creatief mee omgaan – creatiever dan de echt orthodoxen lief is. De verhouding tussen deze twee is dus nogal gespannen, ook omdat evangelicalen niet zozeer buitenkerkelijken als wel mensen van reformatorischen huize aantrekken. Dat belooft wat.”

De Waarheidsvriend (van de Gereformeerde Bond in de PKN) citeert het boek ’Roomsch Bakken en Braden’. Wie hier culinaire hoogstandjes uit de rk keuken – vrijdag vis – verwacht, komt bedrogen uit. „Het boekje handelt over het martelen en doden van ketters door Rome in de 16e en 17e eeuw. Bakels (de auteur, red.) beschrijft de gruwzame dood van ene Algerius in 1558 en Fijt Pelgrims in 1532, die letterlijk op een roostervuur werd gebraden en met kokende olie overgoten en verbrand omdat ze hun ’misdaad’ niet bekenden.” De Waarheidsvriend huivert na. „Voorwaar, een vreselijk ’kookboek’.”

Het zijn, als we even in de morbide beeldspraak blijven, wel oude recepten, gelukkig. En er zijn helaas moderne religieuze kookboeken samen te stellen. Die heten dan niet Roomsch. Of Gereformeerd.

De Hervormde Kerkbode op de Veluwe voorziet ds. R. van Kooten van een prachtig plan: de ultra-orthodoxe dominee wil dat de Reformatorische Omroep de rol van de EO overneemt. De EO heeft, zoals bekend, met Andries Knevel voorop het pad der fundamentalistische vaderen verlaten en fungeert nu als ’platform’ voor christenen.

De Reformatorische Omroep, bestaat die dan? Ja, op internet, met 5000 donateurs.

In het Reformatorisch Dagblad heeft Van Kootens oproep al weerklank gevonden, maar de EO kan gerust zijn: de RO, dat wordt echt niks. Want de doelgroep zal nooit accepteren dat de creationistische programma’s (schepping in 144 uur) die de EO ooit uitzond, weer op tv komen. Waarom niet? Omdat een flink deel van deze groepering helemaal geen televisie mag hebben.

Medewerking aan radio-uitzendingen wordt door een van de grootste kerkgenootschappen in die hoek – de Gereformeerde Gemeenten – verboden. En sommige kerken vinden dat het hebben van een computer met internetaansluiting voor niet-zakelijk gebruik ongeveer een doodzonde is.

En zo splijt Andries Knevel eerst een deel van de EO-achterban, om daarna de refo’s in vertwijfeling achter te laten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden