Hoe het met de Noord-Koreanen gaat? Een glimlach

De teams van Zuid- en Noord-Korea, onder gezamenlijke vlag, tijdens de openingsceremonie in het Olympisch Stadion van Pyeonchang.Beeld REUTERS

Een gesprek aanknopen met een van de Noord-Koreanen in het olympisch dorp blijkt moeilijk. Ze wensen een verenigd Korea, schrijven de atleten op een 'welkomsmuur'.

Strak in het gelid staan ze, de ruim zestig leden van de Samjiyon-group, het nationale kunstensemble van Noord-Korea. De vrouwen, met hoge witte laarzen en scharlakenrode jassen zijn het orkest op de welkomstceremonie van hun land bij de Olympische Spelen in het buurland Zuid-Korea. Vijf nummers brengen ze ten gehore, Noord-Koreaanse popmuziek, en een versie van Korea's onofficiële volkslied Arirang.

De vraag is wat ze daar zelf van vinden. Niet alleen omdat het ongebruikelijk is dat een heel orkest de sporters van een land begeleidt, ook omdat het niet zo makkelijk is een Noord-Koreaan te spreken. Een persconferentie van het gemengde ijshockeyteam (Noord- en Zuid-Korea brengen een gezamenlijk damesteam op de been) werd begin deze week na vijf minuten afgebroken toen speelster Jong Su-hyon en coach Park Chol-ho de persconferentie verlieten. Veel meer dan 'ik hoop dat de resultaten goed zijn' werd niet gezegd.

Bij de welkomstceremonie in het olympisch dorp doen we een nieuwe poging. Het is overigens een ceremonie die bijna tegelijkertijd wordt gehouden met een militaire parade in Pyeongchang. In drie bussen worden de ongeveer zestig vrouwelijke orkestleden tot voor de ingang van het olympisch dorp gebracht. Ze lopen door de eerste de beste ingang naar binnen, terwijl de meeste pers juist bij de andere ingang staat te wachten. Een voor een lopen ze door de veiligheidsscanner, de instrumenten losjes in de hand. De laarzen tikken op de stenen.

Glimlach

Een drietal loopt alvast vooruit. Zij zijn drie minuten eerder bij het verzamelpunt (twee picknicktafels) dan de rest. Er is kans met ze mee te lopen. Of een vraag kan worden gesteld? Een glimlach. Hoe het met ze gaat? Een glimlach. Het gaat dus goed? Een glimlach.

Nee, de Noord-Koreaansen beheersen geen Engels. Of ze willen het niet spreken. Ze zijn goed benaderbaar, er staat geen cordon van beveiligers omheen. Maar ze zoeken zelf geen contact en journalisten, ietwat onwennig, zijn ook huiverig om vragen te stellen. En zij die het wel doen, krijgen vrijwel alleen een glimlach terug.

Het hoofd van het nationaal olympisch comité van het land staat van een afstandje te kijken naar het steeds meer uitdijende orkest. Kim-il Guk kan redelijk Engels, maar heft bij vragen zijn hand. Hij heeft geen zin om ze te beantwoorden, al blijft hij zeer beleefd. Hij wordt snel meegenomen door de organisatie om bij de ceremonie aanwezig te zijn.

De welkomstceremonie is een vast onderdeel van de Spelen. Elk land, ook Nederland, wordt officieel welkom geheten in het olympisch dorp. Een formele akte in het toneelstuk van de Spelen, maar in het geval van Noord-Korea bijzonder.

Normaal doet bijna geen sporter mee aan deze show, maar de Noord-Koreaanse ploeg is compleet: 22 atleten komen uit het olympisch dorp aangelopen, waar ze al een week verblijven. In een rechte lijn lopen zij door naar de ceremonie. Als cadeau brengen ze een schilderij mee met daarop een boom. Ze wensen een verenigd Korea, schrijven ze op een de 'welkomsmuur' waarop ieder land een boodschap achterlaat.

Het hijsen van de vlag is een bijzonder moment. In Zuid-Korea is het om veiligheidsredenen niet toegestaan de Noord-Koreaanse vlag te tonen. In dit geval wordt een uitzondering gemaakt. De vlag wappert nu met de vlaggen van alle andere deelnemende landen mee.

Na ruim veertig minuten, waar het ongemak groter is dan de vreugde (de Noord-Koreanen dansen alleen op de muziek van het eigen orkest), is de ceremonie voorbij. Tientallen journalisten lopen, struikelen en rennen langs en om de uitbundig zwaaiende sporters. Veel tijd is er niet. Binnen een minuut zijn ze de scanpoort door die het openbare gedeelte van het atletengedeelte van het olympisch dorp afsluit.

Een Noord-Koreaan spreken blijft moeilijk. Amerikaanse functionarissen hebben deze Spelen eveneens geen kans. Noord-Korea heeft laten weten geen ontmoeting te zoeken. De Zuid-Koreaanse president Moon heeft wel een uitgebreide ontmoeting op zijn agenda staan. Die is voor vandaag gepland.

Het orkest is inmiddels ook klaar. In rijen van vier lopen de leden weg, gadegeslagen door Sven Kramer die net is komen aanfietsen.

Honderden bezoekers uit noord-korea

Noord-Korea heeft honderden mensen naar de Winterspelen gestuurd. Onder hen de zus van de Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un, Kim Yo-jong, die gisteren zag hoe het olympisch vuur werd ontstoken.

Ook de voorzitter van het Noord-Koreaanse parlement was bij de opening aanwezig. Hij is feitelijk het staatshoofd.

Naast de atleten, staf en diplomaten zijn ook 229 cheerleaders gearriveerd. Net als 26 taekwondoka's, vier officials en iets meer dan twintig journalisten.

Lees hier meer over de Olympische Spelen

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden