Hoe groen een film kan zijn

In de rubriek Biologische Bubbels bezoekt Sanne Groot Koerkamp duurzame evenementen. In deze aflevering: groene films kijken en dansen in Eye.

Zes doden, één arrestatie en één hoogtepunt. In de anderhalf uur dat we de zes finalefilms van The Green Film Making Competition te zien krijgen, zijn we algauw murw gebeukt. Vanavond staat de korte speelfilm kennelijk synoniem voor dood en ellende. Geheel in contrast met de titels van de films. Zo maken we in de film 'Balans' het onheilspellende einde van twee bergbeklimmers mee. In 'Geslaagd' wordt een jonge meid in een snackbar door het hoofd geschoten door een gek. En in de winnende film 'Leven' verliest biologieleraar Herman zijn beide ouders.

Lang verhaal kort: het is tot dan toe geen opgewekte avond geweest. Vooral ook omdat het bezoek zich op iets heel anders had voorbereid: namelijk, films over natuur. Milieu. En het belang daarvan. Niet dat het geen goede films waren die voorbijkwamen. Hoogstandjes die op geen enkel filmfestival uit de toon zouden vallen. Maar vrolijk word je er niet van.

Maar dan de prijsuitreiking. Met stunning beauty Thekla Reuten. Die het podium op rent in een blauwgroen broekpak van duurzame mode-ontwerpster Elsien Gringhuis. Die fleurt de boel al flink op. En zodra de winnaar van de geldcheque en de eeuwige roem (Leven, dus, van NFI Productions) bekend is gemaakt, is het ook nog tijd voor de borrel. Driehonderd man stromen in één vloeiende beweging richting de serveerders met hun dienbladen vol roze champagne. En daarna wiebelt iedereen op hakken zo charmant mogelijk - glaasje in de hand - de tientallen treden tellende trappen af. Beneden, met uitzicht over het IJ en daarachter het Centraal Station van Amsterdam, wordt het pas écht gezellig. Er wordt genetwerkt, de films worden besproken en overal zingt toch ook die vraag: wát was er eigenlijk groen aan deze films? Ja, dat was inderdaad niet echt duidelijk geworden. Het clubje dat de film 'Hoogtepunt' - geen doden - maakte, staat bij elkaar op het buitenterras. 'Vrijwel onze hele film speelt zich in het donker af, maar we wilden geen aggregaten gebruiken, vanwege het stroomverbruik. Daarom hebben we alles met zonnepanelen gedaan, die op een grote aanhanger stonden,' vertellen de dames van de productie. Aha. Dus een groene film is vooral heel groen geproduceerd? Jazeker. De winnaar van de avond blijkt dan ook aan alle vooraf gestelde ecologische eisen te hebben voldaan, dat had wel even kunnen worden gemeld op het podium.

Desgevraagd concluderen de zes finalisten: Nadenken over een duurzaam proces gaat vanzelf. Duurzaamheid heeft op deze vrijdagavond aan de noordkant van het IJ, de filmindustrie bereikt. Volgend jaar zou het Gouden Kalf wel eens een groen tintje kunnen hebben.

Wat?

De eerste finale van The Green Film Making Competition.

Wat is dat?
Een competitie waarin zes finalisten met elkaar strijden om the titel Green Film Maker of the Year en een prijzengeld van 20.000 euro.

Hoezo, groen?
De films werden zo duurzaam mogelijk geproduceerd.

Waar?
In het splinternieuwe filminstituut Eye, te Amsterdam.

Wie waren er?
Thekla Reuten, Waldemar Torenstra, Cas Jansen, Elvan Akyildiz, Fockeline Ouwerkerk, Florian Wolff, Louise Vet, Renee van der Grinten, Mette te Velde, Debby Gerritsen, Aart van Veller, Sabine Veenendaal.

Nog bubbels gedronken?
Jazeker. Roze, met een aardbeitje erin, als knipoog naar de organisator van deze avond: het mediagenieke duurzaamheidplatform Strawberry Earth.

Werd het laat?
Tot vijf keer toe werd gedreigd met een laatste ronde, totdat het dan eindelijk zover was. De voetjes gingen namelijk tot diep in de nacht van de vloer.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden