Column

Hoe een nep-Marokkaan een wijdverbreide mythe ontkracht

De Facebookpagina van Nelle Boer, alias Nizar Mourabit, met de gefotoshopte foto van een Saoedische jongen.

Persoonlijk ben ik geen liefhebber van undercoveroperaties. Wie de werkelijkheid wil beschrijven doet dat bijna altijd overtuigender door de koninklijke weg te bewandelen. Maar er zijn uitzonderingen die deze gulden regel moeiteloos bevestigen. De hilarische actie van de Zwolse kunstenaar Nelle Boer is er zo een.

Een klein jaar geleden besloot hij zich voor te doen als intellectueel van Marokkaanse komaf. Hij plukte een Saoedische portretfoto van internet, photoshopte die tot een knappe jongeman, en opende een facebookpagina. Daar afficheerde hij zich als de politicoloog Nizar Mourabit, geboren te Casablanca, woonachtig te Emmeloord. In juli begon hij onder die naam her en der stukken aan te bieden.

De eerste redactie die juichend reageerde was Joop.nl, de opiniesite van de Vara. Na die publicatie ('Nederland verwijdert zich al enige tijd met rasse schreden van haar vroegere status als tolerante rechtsstaat') hapten er meer.

Uitnodigingen
Het enthousiasme strekte zich uit van een sneu margeblogje ('Hoi Nizar, wil je ook voor ons schrijven?') tot fatsoenlijke kranten als Het Parool, de Volkskrant en uw eigen dagblad. Dat plaatste op 2 augustus een opiniestuk waarin Nizar Mourabit zijn licht liet schijnen over de Gazademonstraties ('Als Marokkaanse Nederlander merk ik dat het vrijwel onmogelijk is mij over deze kwestie te uiten zonder allereerst te worden bestempeld als moslim'). Intussen regende het uitnodigingen van radio en tv: of hij deze of gene actuele kwestie in levenden lijve wilde becommentariëren? Nee, dat wilde hij niet.

Tot afgelopen dinsdag ging het goed. Het was, ere wie ere toekomt, het digitale orgaan De Correspondent dat het bedrog ontmaskerde. (Waarmee het tevens het eerste stuk in zijn eenjarig bestaan is dat ik in één adem uitlas.) De redacteur aldaar had namelijk gedaan wat zijn collega's elders verzuimden: hij wilde er zeker van zijn dat Nizar Mourabit een wezen was van vlees en bloed. Toen hem dat niet lukte, verbrak hij het contact.

Geheel in character liet De Correspondent de smakelijke onthulling volgen door een beschouwing over De Gevaren Die Ons Huidige Tijdsgewricht Bedreigen ('Het verlangen naar bronnen en exclusieve scoops is nu eenmaal groter dan de neiging in alles voorzichtigheid te betrachten'). Tussen ons gezegd en gezwegen: ik rolde van de bank.

Populaire mythe
Minstens zo vrolijk werd ik van de reacties van de bedrogenen. Tjonge, wat is het toch lastig om je eigen onnozelheid ronduit te erkennen. De hoofdredacteur van Joop.nl, toch al geen lachebekje, deed de hoax zuur af als een persoonlijke wraakactie. De sneue margeblogger hield bij hoog en bij laag vol dat het bespottelijke, compleet uit de duim gezogen stuk waar hij bij de nep-Marokkaan om had gebedeld tóch klopte. Feitenvrij vasthouden aan je eigen gelijk - het moet héél bevredigend zijn.

Het aardigste van deze undercoveractie vind ik geloof ik nog dat ze een populaire mythe onderuithaalt. Wijdverbreide gedachte luidt immers dat redacties blanke, pardon, witte bolwerken zijn die allochtone scribenten opzettelijk weren. 'Racisme' heb ik het weleens horen noemen. Maar zie, het omgekeerde blijkt het geval. Voor iemand met een exotische achternaam gaan de deuren wijd open. De gretigheid is zelfs zo groot dat simpelweg checken of je wel bent wie je zegt te zijn er lelijk bij inschiet.

Mooi gedaan, Nelle Boer.

Abonnees lezen vandaag in Trouw een interview met Nelle Boer: 'Kunstenaar bedenkt nep-Marokkaan'.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden