Column

Hoe borstvoeding tot nerveus gekuch leidde

In 2008 werd in Amersfoort een poging ondernomen het wereldrecord simultaan borstvoeding geven te breken. Beeld anp
In 2008 werd in Amersfoort een poging ondernomen het wereldrecord simultaan borstvoeding geven te breken.Beeld anp

Ik hoor het mezelf nog zeggen: ik ga het bijvoorbeeld echt niet over borstvoeding hebben. Het was tijdens een gesprek met een vriendin die mij afraadde deze column over ouderschap te schrijven. Straks wordt je 'die moeder' waarschuwde ze.

Marjolijn van Heemstra

Ik begreep wat ze bedoelde. Een man die over zijn baby schrijft zal niet zo snel het gevaar lopen zichzelf te reduceren tot 'vader de man'. Als vrouw is je speelruimte beperkter. Ik heb meerdere vrouwelijke collega's die om die reden pertinent niet over hun kinderen of gezinsleven willen schrijven.

Dat ik die waarschuwing in de wind sloeg mag duidelijk zijn, maar ik besloot daarbij wel om sommige (al te specifiek vrouwelijke) onderwerpen te vermijden. Borstvoeding bijvoorbeeld. Privé geneuzel, leek me.

Tot mijn baby me in een overvol café met gierende uithalen te kennen gaf dat hij wilde eten, en wel direct. En toen bleek het privé geneuzel plotseling de toetssteen voor de vrijzinnige Nederlandse moraal. Terwijl ik voorzichtig om me heen kijkend mijn blouse losknoopte en mijn baby begon te voeden keken de mensen aan het tafeltje naast me geschrokken de andere kant op en binnen een mum van tijd leek hun ongemak zich tussen de overige tafeltjes te hebben verspreid.

Onfatsoenlijk
Mannen begonnen te nerveus te kuchen, kinderen te giechelen, de ober durfde de cappuccino die ik besteld had niet naar tafel te brengen, ik zag hem langzaam inzakken op de bar. Dat ik mijn best deed baby en borst zo goed mogelijk weg te moffelen onder een doek hielp weinig, het hele café was zich plaatsvervangend aan het schamen. Ik geloof niet dat ik me ooit zo onfatsoenlijk heb gevoeld.

Inmiddels weet ik dat het taboe op borstvoeding in het openbaar een wereldwijde frustratie is, in ieder geval in de westerse wereld. Op fora wisselen nieuwe moeders geheime tips uit over discrete technieken en alles verhullende doeken. Er heerst een nieuwe preutsheid als reactie op de seksualisering van de maatschappij, zeggen de experts.

Er zijn ook tegengeluiden. Beyoncé wierp zich op als boegbeeld van de borstvoedende vrouw door in een restaurant haar dochter Ivy aan te leggen. En door heel Amerika worden nurse-ins gehouden, openbare bijeenkomsten waarop groepen moeders al voedend hun rechten opeisen. Ook borstvoeding is dus politiek.

Nonchalant
Ik doe mijn best me tegen de preutsheid te verzetten, met wisselend succes. Tijdens mijn eenpersoons nurse-ins in Amsterdamse cafés houd ik zoveel mogelijk Doutzen Kroes in gedachten die vorige maand het goede voorbeeld gaf in Vogue. Een ontspannen glimlach, haar T-shirt nonchalant een stukje opgetrokken en een relaxed drinkende baby in de armen.

Ik heb nog een lange weg te gaan. Ik stuntel met sjaals en doeken en mijn baby spuugt de melk regelmatig weer uit en jengelt dan omdat hij niet begrijpt waarom zijn moeder iets verschrikkelijk simpels zo ongelooflijk ingewikkeld maakt.

Marjolijn van Heemstra is theatermaker en schrijfster. Ze onderzoekt wat het moderne leven over kersverse ouders uitstort. Reacties naar info@marjolijnvanheemstra.nl

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden