Hoe blijven de 'bezige veertigers' aan het werk?

Het is dringen op de arbeidsmarkt. Niet alleen de beginners die voor het eerst een baan proberen te veroveren hebben het moeilijk, ook de na-oorlogse baby-boomers die al een flink arbeidsverleden achter zich hebben raken minder en minder gewild. Elsevier geeft 'de bezige veertigers' die alleen maar groei hebben meegemaakt, steeds meer inkomen hebben verworven en in steeds grotere huizen zijn gaan wonen tien tips om aan het werk te blijven.

WOUTER PRONK

De na-oorlogse generatie heeft in de laatste tien jaar de meest begerenswaardigde banen veroverd. Ze waren toen de best geschoolde groep op de arbeidsmarkt.

Inmiddels zijn, niet minder goed geschoolde, dertigers aan deze banen gaan knagen. Werkgevers willen, om tot een goede leeftijdsopbouw binnen het bedrijf te komen, liever minder dan meer veertigers. Dit ligt niet zozeer aan hun prestaties alswel aan het carriere-perspectief. Ze worden niet meer inzetbaar geacht voor nieuwe functies, ze volgen geen opleidingen meer en raken in een sociaal isolement.

De hen voorafgaande generatie, kon wanneer zij in haar carriere vastliep, nog vervroegd uittreden of in de WAO vluchten. De veertigers van nu zullen moeten doorwerken tot hun 65ste. Als Nederlanders niet een deel van hun welvaart en van de verzorgingsstaat willen opgeven, moet de arbeidsparticipatie omhoog: meer mensen (langer) aan het werk. Om niet op te branden of voor spek en bonen mee te moeten doen raadt Elsevier ze, bijgestaan door tal van professionele adviseurs, aan de toekomst in eigen hand te nemen.

Allereerst moeten zij de fixatie op eventuele promotie loslaten en er achter zien te komen wat ze echt leuk vinden. Vervolgens moeten ze hun pensioen regelen. Ze moeten hun gewoontes en routines doorbreken, ze moeten naar een andere werkgever stappen of voor zichzelf beginnen. Ze moeten opleidingen volgen, freelance werk doen, en schaamteloos gebruik maken van netwerken. Al deze adviezen doen sterk denken aan het advies dat beginners op de arbeidsmarkt krijgen die maar niet aan het werk komen.

Ook HP/De Tijd houdt zich met de krappe arbeidsmarkt bezig. Om in te spelen op de vraag en om de concurrentie van het hoger beroepsonderwijs voor te blijven hebben universiteiten allerlei modieuze studierichtingen opgezet: 'Communicatiewetenschappen', 'cultuur, organisatie en management' of 'beleids- en bestuurwetenschappen' worden ze genoemd. De studenten zijn zakelijk, willen veelal werken voor het bedrijfsleven en als het even kan in het buitenland.

Nijmegen is een van de weinige Nederlandse universiteiten die een groei van het aantal eerstejaars noteren. De nieuwe 'modieuze' studies spelen hierbij een belangrijke rol. Bij de studierichting bedrijfscommunicatie - dit jaar 250 nieuwe studenten - heeft men het programma sterk aangepast aan de eisen van de arbeidsmarkt. De staf heeft mensen uit het zakenleven benaderd en marktonderzoek gedaan. Men betreurt de teloorgang van Alma Mater en de academische vrijheid van weleer niet. Een goede voorbereiding op een maatschappelijk nuttige functie is belangrijker.

Kees Fens, hoogleraar moderne letterkunde in Nijmegen, maakt zich vooral zorgen dat als al die mensen straks zijn afgestudeerd, er nooit bedrijven genoeg zijn om iedereen op te vangen: 'Dan communiceren ze alleen nog met elkaar.'

Vrij Nederland brengt een uitgebreide reportage over de veranderde situatie in de Zuid-Afrikaanse pers. Behalve een klein aantal kranten die zich in het verleden werkelijk tegen de apartheid hebben verzet, is enige schaamte over het verleden opvallend afwezig.

'Redacties hebben zichzelf hun eigen zonden vergeven en zijn vol goede moed begonnen aan een nieuwe, verheven taak: een Grote Trek om gekleurde lezers te veroveren'.

De Zuidafrikaanse kranten staan vol met reportages over het losgebarste geweld; over de armoede en slopende kleine ellende is weinig te vinden. Een grote moeilijkheid in deze verslaggeving is dat iedereen in de townships wil dat je aan zijn kant staat, vertelt een zwarte verslaggever. 'Onafhankelijkheid is een scheldwoord. Als je over misstanden schrijft ben je plotseling politiespion.' Zijn redactie maakt het hem overigens ook niet makkelijk: als hij iets positiefs over het ANC schrijft komt het er niet in. 'Apartheid is dood, maar de stuiptrekkingen zijn hardnekkig,' aldus VN.

En tenslotte in de Groene enkele artikelen over de meest gevreesde ziekte van het huidige fin de siecle: aids. Ze slaat vooral diepe wonden in de wereld der schone kunsten. Een van de artikelen is een bespreking van Rudi van Danzigs boek over Rudolf Noerejev, de beroemdste aidsdode uit de danswereld.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden