Hockeysters zijn trots, maar waarop?

zilver | Het moest voor de hockeysters drie op een rij worden na de olympische titels in Peking (2008) en Londen (2012). Maar die missie mislukte in Rio.

De hockeyvrouwen zijn trots, zeggen ze in koor, waarschijnlijk om hun ware gevoelens na de verloren finale tegen Groot-Brittannië te verhullen. Want in feite hebben ze weinig om trots op te zijn. Ze kwamen slechts voor één ding naar Rio de Janeiro, olympisch goud, en dat hebben ze niet gehaald.

Toch is trots het codewoord. Ze zijn trots op het team en op de prestatie die ze hebben neergezet. Ook bondscoach Alyson Annan beweert dat ze trots is. Ze vindt ook dat haar team in Rio zilver heeft gewonnen en geen goud heeft verloren. "Als je kritiek wilt uiten, kun je het zo opschrijven", zegt Annan aan de rand van het hockeyveld in Deodoro.

In de finale tegen Groot-Brittannië speelt Nederland de beste wedstrijd van de Spelen. De Britse vrouwen komen slechts vier keer in de cirkel, maar zijn met drie doelpunten dodelijk effectief. Na de 3-3 eindstand volgen de shoot-outs. Net als vorig jaar tijdens de EK-finale in Londen wint Groot-Brittannië die serie, mede door collectief falen van de Nederlandse speelsters.

En dus moet Nederland na het goud van Peking en Londen genoegen nemen met zilver. Met een 'leeg gevoel' en 'een medaille om mijn nek die ik niet wilde hebben' staat Maartje Paumen langs het hockeyveld. Haar missie, een derde gouden medaille op de Spelen, is mislukt. De aanvoerster van de nationale ploeg voelt de pijn en het verdriet.

"Sport kan meedogenloos zijn", zegt Paumen. Ook zij weet dat Nederland in Rio niet in grootse vorm verkeerde. Na de wedstrijden tegen Nieuw-Zeeland en Duitsland wordt er zelfs gesproken over Oranje-onwaardig hockey. Tegen Groot-Brittannië laat Nederland mooi veldspel zien, maar winnen is voor de hockeysters geen vanzelfsprekendheid meer. Paumen en Naomi van As, die na twaalf jaar stopt als international, verwijzen na de verloren eindstrijd naar de tumultueuze aanloop naar Rio. "We hebben zoveel shit over ons heen gekregen", zegt Van As, doelend op het ontslag van Sjoerd Marijne als bondscoach. De topspeelsters voelden zich niet op waarde geschat door Marijne, die na het mislukte EK van vorig jaar werd geslachtofferd.

Annan is zijn opvolgster en herstelt de pikorde in de groep. Zij moet Nederland naar olympisch goud leiden, maar slaagt daar niet in. "Ik trek hier geen consequenties uit", zegt Annan, die een contract tot en met de Spelen van Rio heeft. Maar na het mislopen van het goud in Rio zal een stevige evaluatie volgen.

"Ik had dit team en mezelf meer gegund", zegt Van As. "Ik moet dit laten bezinken, maar het voelt wel zuur. Sport is soms zo klote." Ook zij kan niet nalaten te zeggen hoe trots ze is op het team, de herhaalknop ook Paumen indrukt. "Ik ben trots op wat we hebben neergezet", zegt de aanvoerster met een sip gezicht.

Een paar uur na de finale verschijnt een persbericht van de hockeybond, dat begint met: 'De KNHB is trots op...'

Trots op hockeyzilver, waar is het misgegaan?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden