Hitlers einde verfilmd

De film 'Der Untergang', over de laatste dagen van Adolf Hitler, is voor Der Spiegel aanleiding om die merkwaardige gebeurtenissen in april-mei 1945 nog eens uitvoerig te beschrijven. Doelgroep lijken de jongere generaties, die in een gesprek met deskundigen uitgelegd krijgen hoe charisma werkt, en wat de SD (veiligheidsdienst van de nationaal-socialisten) was.

De film met Bruno Gantz als de Rijkskanselier wordt door het Duitse weekblad geprezen als eerste geslaagde poging om de doodstrijd van nazi-Duitsland realistisch vorm te geven. Dat is een prestatie, want het 'absurde drama in de betonnen crypte', aldus Der Spiegel, wordt al gauw een melodrama of een parodie.

De dodelijke koppigheid van Hitler, die weigerde zich over te geven aan de oprukkende Russen zolang hij nog één soldaat over had, zijn entourage van hielenlikkers, verraders en vertrouwelingen, de moord door vader en moeder Goebbels op hun zes kinderen, Goebbels' zelfmoord en die van Hitler en zijn vrouw Eva Braun -het is opera in de overtreffende trap.

Vooral die giechelende Russische soldaten die op 2 mei 1945 als eersten de bunker betraden, niet op zoek naar enige nazi-kopstuk, maar naar de garderobe van Eva Braun. Met een 'vreugdengehuil als squaws in een wildwestfilm', vertelt een getuige, vertrokken ze weer met Brauns zwarte punt-bh's als buit. Of deze scène ook in de film voorkomt meldt Der Spiegel niet. 'Der Untergang' gaat half september in Duitsland in première.

SPD-leider Franz Müntefering moet dezer dagen regelmatig terugdenken aan vroeger tijden, schrijft Der Spiegel. Hem staat 1917 voor ogen, toen in de Weimarrepubliek de Onafhankelijke Sociaal-Democratische Partij Duitsland zich afscheidde van de SPD. Ook nu kraakt het in de sociaal-democratische partij. De linkerzijde bromt en moppert, nu in het oosten van Duitsland elke maandag werklozen en hun makkers demonstreren tegen de hervormingsplannen van bondskanselier Schröder. Grootste dreiging zien de kanselier en Müntefering in 'het spook genaamd Oskar', de eerdere rivaal Oskar Lafontaine die dreigt met zo'n nieuwe partij, in het kielzog van de protesten.

In een vrolijk nazomernummer belicht Time onbekende Europese steden als Nantes, Talinn, Newcastle en het Noorse Bergen. Newsweek wijdt de cover aan archeologie in de landen van Abraham en Jezus: zijn in Irak (het vroegere Mesopotamië) dieven uit geldzucht dan wel geldnood de nachtmerrie van de wetenschap, in Israël lijken de archeologen zelf door te schieten in hun hang naar roem. Zo claimt Sjimon Gibson de grot, met dooppoeltje, van Johannes de Doper gevonden te hebben.

The Economist wijdt twee grote artikelen aan de 'groeistuipen' van China. Politici beseffen dat de gigantische milieuproblemen moeten worden aangepakt. Windmolens, zoals Greenpeace bepleit, zijn geen realistisch antwoord op de toenemende behoefte aan energie, vindt het Britse blad.

De gezondheidszorg is een ander slachtoffer van China's opmars naar het kapitalisme: onder Mao waren er de gratis klinieken van de blotevoetendokters. Die zijn niet meer, en negentig procent van de Chinezen op het platteland heeft geen verzekering. Cynisme en corruptie vieren hoogtij in de ziekenhuizen, aldus The Economist. Patiënten moeten betalen voor ze behandeld worden, en vaak verlangen de dokters nog een extraatje.

De oplossing? Als in elk respectabel kapitalistisch land: investeren. Maar dan aan de hand van regels van overheidswege, en gesteund door al even reguliere belastinginkomsten. Kan nog even duren voor het zover is, vreest The Economist.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden