Historisch goud na perfecte race

Sjinkie Knegt eerste Nederlandse wereldkampioen schorttrack sinds Peter van der Velde in 1988

Nonchalant rijdt Sjinkie Knegt heen en weer. Blauwe bril in zijn haren, helm in de handen. De 25-jarige schaatser heeft maar één opdracht vlak voor de superfinale over 3000 meter op de wereldkampioenschappen shorttrack in Moskou. De race winnen. Daarmee zou hij bovenaan komen in het klassement en de wereldtitel pakken.

Het zou een historische prestatie zijn. Peter van der Velde was de laatste Nederlander die zich liet kronen tot wereldkampioen. Die prestatie dateert alweer uit 1988. Gloriedagen voor het shorttrack in Nederland, gevolgd door een lange stilte. Ruim vijfentwintig jaar later staat er weer een team uit eigen land aan de wereldtop. Bondscoach Jeroen Otter, oud-shorttracker van de gouden generatie, zorgde in 2010 voor een stille shorttrackrevolutie in Heerenveen.

Met succes. Dat het supertalent uit het Friese dorpje Bantega bij de beste schorttrackers ter wereld hoort, bewees hij vorig jaar op de Olympische Spelen in Sotsji. Daar pakte Knegt een bronzen plak op de 1000 meter. Het koningsnummer in shorttrack, de aflossing, werd in de olympische finale verprutst door een val in de eerste bocht. Die mislukking werd vorig jaar op de WK in het Canadese Montréal goed gemaakt met goud voor de Oranjemannen. Wat nog ontrak was individueel succes.

Sjinkie Knegt heeft een perfecte race nodig. Hij mag geen domme fouten maken. Hij moet geduld hebben en heel lang wachten. Tot het moment komt om aan te vallen.

Knegt begint de dag met uitstekende papieren om wereldkampioen te worden met een voorlopig derde plaats in het algemeen klassement. In de halve finale van de 1500 meter gaat het mis. Knegt komt samen met de Chinees Sin Da Woon ten val en de jury geeft de Nederlander de schuld, waardoor hij belangrijke punten mist in zijn jacht op de wereldtitel in het algemeen klassement.

Nu kan hij zich geen fouten meer veroorloven. Alleen winst levert hem de titel op. Als vijfde in het klassement schudt Knegt de benen los. Hij zwaait naar het publiek als zijn naam wordt omgeroepen. Rustig zet hij zijn bril en helm op, wacht op het startsignaal en schaatst rustig weg. Met nog 23 rondes te gaan, sprinten twee Chinezen weg om punten te pakken voor de tussensprint. Knegt trekt zich er niets van aan en blijft rustig doorrijden in het peloton. Hij wacht op het juiste moment om toe te slaan.

Met nog drie rondes te gaan ziet Knegt zijn kans. Het is een instinct dat hem zelden in de steek laat. Alsof hij ogen in zijn achterhoofd heeft, weet de schaatser precies wanneer hij moet toeslaan.

Als een speer sprint hij weg. Zijn belangrijkste concurrenten voelen dan al het zuur in de benen. De Canadees Charles Hamelin kan niet meer. Knegt zag een paar rondes eerder al dat hij 'niet lekker meer zat'. Hij had te veel energie verspild aan kop tijdens de ontsnappingspoging van de twee Chinezen, terwijl Knegt er mooi achter kon hangen.

In de laatste paar meters komt de Zuid-Koreaan Park Se Yeong nog in de buurt. De tengere schaatser met de rode helm lijkt te winnen, maar dan zet Knegt zijn joker in. Hij gooit zich als een kamikazepiloot tussen de benen van Park en schuift zijn rechterbeen net voor de schaats van Park over de finishlijn. De actie met zijn beruchte 'telescoopbeen', zoals dat in het shorttrack wordt genoemd, lukt. Knegt wint met tien centimeter verschil.

De Fries schreeuwt het uit van blijdschap als eerste Nederlandse wereldkampioen schorttrack in bijna dertig jaar. Met de winst komt Knegt precies op hetzelfde puntenaantal als de Zuid-Koreaan. De concurrenten staan beide op 63 punten. Omdat Knegt de superfinale wint, pakt hij goud. Het is een verschil van tien centimeter.

Na tweemaal Europees goud in het klassement is dit zijn eerste overall-wereldtitel. En hoe. Knegt won geen enkele individuele race in Moskou, op de beslissende wedstrijd na. Met glinsterende ogen komt de shorttracker voor de camera's van de NOS. "Ik moest rustig blijven en me niet druk maken. Op een gegeven moment dacht ik: nu moet ik gewoon gaan." Eeuwig geduld beloond met goud. Breed lachend: "Ik heb geen een afstand gewonnen en ben toch wereldkampioen. Dat is toch mooi, of wat?"

undefined

Brons voor aflossingsploeg

De Nederlandse aflossingsploeg is er gisteren bij de WK shorttrack in Moskou niet in geslaagd de vorig jaar veroverde titel te prolongeren. Sjinkie Knegt, Freek van der Wart, Daan Breeuwsma en Mark Prinsen moesten genoegen nemen met het brons. De wereldtitel was voor China, Hongarije werd tweede. De Zuid-Koreanen raakten achterop door een val.

In januari sloten de mannen de EK in Dordrecht op dezelfde wijze af. Knegt pakte daar de titel, terwijl de aflossingsploeg bleef steken op brons. In Moskou, waar ook op drie afstanden wereldtitels werden verdeeld, was er ook nog zilver voor Knegt op de 1500 meter.

Zijn teamgenoten zagen hoe Knegt zeven ronden voor het einde de koppositie veroverde maar Prinsen, de vervanger van de gestopte Niels Kerstholt, gaf de leiding niet veel later weer uit handen. Knegt deed in de laatste bocht nog een ultieme poging maar werd opgevangen. Omdat de Fries iets naar de buitenkant werd gedrukt, konden de Hongaren nog passeren. "Sjinkie deed een alles-of-niets poging. Het werd niets", treurde Daan Breeuwsma na afloop. ,,Nou ja, het is wel brons, best een goede prestatie. Bondscoach Jeroen Otter kon leven met het resultaat. "Sjinkie had ook kunnen consolideren, maar hij ging voor het goud. Zo zie ik het het liefst.''

Bij de vrouwen was de wereldtitel voor Zuid-Korea, dat de teams van China en Italië achter zich hield.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden