Hirscher trotseert de druk, en is weer als eerste beneden

Nederlands-Oostenrijkse skiër kan vierde Wereldbeker winnen

ROB VELTHUIS

Toen Marcel Hirscher als veertienjarige in de schoolkrant schreef dat hij de wereldtitel en de Wereldbeker skiën wilde winnen, werd hij uitgelachen. Nu hij al drie jaar de mondiale sensatie op de besneeuwde hellingen is, voelt hij zich in Oostenrijk onbegrepen en ondergewaardeerd.

De 25-jarige skiër, via zijn moeder half Nederlander, kan dit seizoen de eerste man in de historie worden die viermaal achtereen de algemene Wereldbeker wint. Vorig jaar schaarde hij zich al bij de drie legendes die dat drie keer deden: Gustav Thöni (1973), Ingemar Stenmark (1978) en Phil Mahre (1983).

De voorgangers van Hirscher deden dat in een tijd dat het programma nog niet was uitgebreid met de Super-G. De afgelopen drie decennia werd er daarom van uitgegaan dat een nieuwe aaneensluitende trilogie tot de onmogelijkheden behoorde, zeker voor een skiër als Hirscher die zich beperkt tot twee disciplines, slalom en reuzenslalom.

Gisteren deerde de immense druk die op zijn schouders ligt hem bij de seizoensopening van de Wereldbeker ogenschijnlijk niet. Voor eigen publiek in Sölden was hij in beide runs op de ijzige, onvoorspelbare piste oppermachtig en uiteindelijk uitzinnig van vreugde.

Dat was in flagrante tegenspraak met interviews die hij had gegeven aan buitenlandse kranten. Daarin uitte hij zijn onvrede over zijn status en de Oostenrijkse media. Er werd hem vorig jaar onsportief gedrag verweten toen hij zijn teleurstelling toonde op het moment dat olympisch goud hem ontglipte. De vanzelfsprekendheid waarmee er vanuit wordt gegaan dat hij wint, zint hem bovendien niet.

Een eventuele vierde opeenvolgende Wereldbeker, daar zegt hij niet koud of warm van te worden. De regerend wereldkampioen op de slalom betwijfelt zelfs of hij zijn carrière wel voortzet tot en met de Winterspelen van 2018. "Dat houdt iemand geen tien jaar vol, met deze inspanning, deze stress, deze druk. Daarop zijn mensen niet gebouwd."

"Toen ik achttien was droomde ik ervan professioneel skiër te zijn, maar ik was niet voorbereid op wat er bij succes komt kijken", zei hij tegen The New York Times. "Ik zou er wel een tijdje uit wil stappen, zoals Bode Miller deed in 2009 en 2013, maar ik betwijfel of dat een optie is voor de Oostenrijkse skifederatie."

In de Zwitserse Neue Zürcher Zeitung zegt hij dat de druk van presteren veel groter is dan hij in het verleden heeft durven toegeven. Omdat eerlijk zijn over dit soort zaken door media en publiek niet als positief wordt ervaren.

"Voor de reuzenslalom van de WK in 2013 sliep ik slechts twee uur, midden in de nacht was er nog een fysiotherapeut bij me. Als ik zoiets eerlijk zeg, vindt men dat ik uitvluchten zoek, of voor de wedstrijd al verslagen ben. Ik kreeg kritiek tijdens de Winterspelen omdat ik niet meteen applaudiseerde toen Mario Matt (teamgenoot, red.) door de finish kwam en goud won. Nou, cool dat ik tweede was. Waarom mag ik niet eerlijk mijn teleurstelling tonen? Wie dat niet begrijpt, begrijpt sport niet."

Hirscher snakt naar het oude plezier in het skiën. Zoals in het jaar waarin hij zijn eerste Wereldbeker won. Dat vergelijkt hij met het eerste kind ter wereld brengen. "Dat verandert je leven ingrijpend, niet de derde of vierde maal. Daarom was 2012 het keerpunt, normaal door Wenen lopen was er daarna niet meer bij."

Toch blijft Hirscher zijn beroep serieus opvatten, doorlopend zoekt hij uitdagingen binnen en buiten het skiën. Na het olympische seizoen ging hij met vrienden in Canada heliskiën, vervolgens zwom hij op Mauritius tussen haaien en genoot hij van de snelheid in de Formule 1 van Monte Carlo en Spielberg.

In de voorbereiding op het nieuwe seizoen zocht hij naar nieuwe varianten in training. Hij schafte een trailmotor aan voor coördinatietrainingen, waarvoor hij eerder al kajak beoefende. Ook voegde hij aan zijn zware fysieke programma yoga toe.

Lichamelijk is hij in topvorm, bleek bij zijn 24ste wereldbekerzege. Vanzelfsprekend was dat voor Hirscher niet. "Alsof het de moeilijkste race van mijn leven was, zo voelde het. Mijn hart bonsde beneden aan de finish bijkans uit mijn borst", zei Hirscher, de eerste Oostenrijkse winnaar sinds Hermann Maier in 2005. "Alle druk is nu van mijn schouders gevallen - voor de komende twee uur."

undefined

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden