Hinderlijk expliciet

Ik weet niets van Ingrid Hoogervorst, maar ik weet wel dat ze me tegen alle haren instreek, met haar artikel "Beter je best doen, meisjes!" (Trouw, 280407)

Typisch weer zo'n geëmancipeerde dame die wil dat schrijfsters doen wat schrijvers doen, omdat de mannelijke maatstaf – daar is-ie weer! – de enige nastrevenswaardige is. Een schrijver moet, om mee te tellen in het literaire circuit (kan ik daar een ledenlijst van ter inzage krijgen?), voldoen aan diverse criteria. Hoogervorst weet welke.

Eerst geeft zij de lijst van verboden onderwerpen: kleine persoonlijke wissewasjes (hiervoor bestaat kennelijk een meetlat), verlies van een kind (oeps, even niet aan Schaduwkind gedacht), dicht-bij-huis-verhalen, pleister op alle wonden (welja, misbruik Etty Hillesum voor je waanwijze betoog), hinderlijke explicietheid van gevoelens, leedconceptie en leedverwoording, allemaal waardeloze rommel. Nee, dan de èchte schrijver, die houdt het mysterieus en onbegrijpelijk. Literatuur is "per definitie" (kunt u die ook even opsturen?) op zoek naar vragen, niet naar antwoorden. Dat houdt namelijk de literaire coterie zo fijn in stand, van Neerlandisch geschoolde critici, die dit snappen. Schrijfsters moeten afstand nemen van hun eigen leven en hun eigen geslacht. Of anders moeten ze er pervers en bizar over schrijven, zoals Jelinek. Mannen hoeven dat niet, want hun eigen leven en hun eigen geslacht zijn Helemaal Vanzelf al boeiend.

Ik gooi er maar weer een polderpeiltje tegenaan. Ik noem een boek Literatuur als ik me verrijkt voel, door inhoud èn taalgebruik. Ik laat me de wet niet voorschrijven door een stelletje zelfingenomen literatuurcritici of –cae, niet als schrijver en niet als lezer. Ik herken Literatuur als ik het lees. Mijn recentste geval was Norwegian Wood van Murakami (een man), wissewasjes en leedverwoording te over. Mijn criteria zijn volstrekt subjectief. Ik geloof namelijk niet in objectieve maatstaven, en zeker niet in die van Hoogervorst. Wanneer noemt ú een boek Literatuur?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden