Hillary kiest voor jong en hip, Donald voor rebelse muziek

Popmuziek speelt een grote rol in de presidentiële campagnes van Hillary Clinton en Donald Trump. De kandidaten gebruiken popsongs om hun imago bij te schaven en te versterken. Maar Trump doet dat een stuk effectiever dan Clinton.

Stel je eens voor: Hillary Clinton relaxed thuis op de bank met Bill, terwijl op de achtergrond een nummer van Katy Perry speelt? "Nee dus." De Amerikaanse musicologe Dana Gorzelany-Mostak van Georgia College weet zeker dat de Spotify-playlist die Clinton bij het begin van haar presidentiële campagne uitbracht, niet samenvalt met de persoonlijke smaak van de politica.

Op de playlist staan voornamelijk hits van vrouwelijke artiesten als Katy Perry, Ariana Grande en Kelly Clarkson. "Daarmee probeert ze jonge vrouwelijke kiezers te trekken en zichzelf als jong en hip neer te zetten", stelt Gorzelany-Mostak.

De musicologe is een van de oprichters van een website, die zich richt op onderzoek naar het gebruik van muziek tijdens presidentiële campagnes. "Kandidaten gebruiken muziek om inzicht te geven in wie ze zijn en waar ze voor staan", legt ze over de telefoon uit. "Bill Clinton gebruikte bij zijn campagne in 1992 songs uit zijn jeugd om andere babyboomers te bereiken. Momenteel maken mensen hun eigen liedjes en filmpjes en verspreiden ze die via social media, zoals het filmpje van LuckyTV waarin Trump en Clinton 'The Time Of My Life' zingen. Door dergelijke ontwikkelingen is muziek nu nog meer een manier geworden om kiezers bij een campagne te betrekken."

Dat doet Trump volgens Gorzelany-Mostak beter dan Clinton. "In Amerika vinden ze Clintons playlist te berekenend. Daarbij speelt mee dat ze als een technocraat wordt gezien. De kritiek op haar muziekkeuze weerspiegelt het gevoel dat ze niet authentiek is in haar keuzes."

Dan gedraagt Trump zich volgens de musicologe authentieker. "Hij gebruikt uiteenlopende soorten muziek, van Adele tot de Rolling Stones en Pavarotti. Vaak zonder de goedkeuring van die artiesten." Ook zijn de teksten soms bepaald niet toepasselijk of politiek correct, zoals bij de Stones-nummers 'You Can't Always Get What You Want' en 'Brown Sugar'. Maar dat gebruikt Trump ook in zijn voordeel. "Hij benadrukt zo dat hij niet volgens de regels speelt en muziek kiest die hém inspireert. Zo onderstreept hij zijn imago als rebel."

Ook Trumps gebruik van de aria 'Nessun Dorma', gezongen door tenor Luciano Pavarotti, noemt Gorzelany-Mostak slim. "Mensen zien opera als hoge cultuur. Maar toch kennen de meeste mensen deze aria wel. Trump communiceert hiermee dat hij is als een opera voor het grote publiek: hij komt uit de hogere kringen, maar wil ook een miljonair voor de arbeiders zijn. Het is alsof hij zegt: 'Ik ben rijk, maar benaderbaar'."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden