Hilarische parodie op obsessie met geluk

'Dr Ellen', een komisch Vara-programma over een therapeutenpraktijk, is als een Russische matroesjka. In elke pop blijkt weer een andere pop te zijn verstopt, en nog één, en weer één. Denk je eerst dat het gaat om een parodie op het ik-tijdperk, bij nadere beschouwing blijkt de 'psychiater van het Gooi' ook de medicalisering van alledaagse problemen, de communicatieve incontinentie van Bekende Nederlanders en egocentrisch therapeuten-geblabla op de hak te nemen.

De modieuze mantra is steeds: we móeten gelukkig zijn en tegenslagen, zoals verlies en verdriet, horen niet bij het leven en zijn weg te therapeutiseren ongemakken. De psychiater (cabaretière Martine Sandifort) gebruikt voor haar viervoudige parodie echte sterren. En dat is wel zo leuk. We zagen Joop Braakhekke, Hans Dorrestijn en Hans Klok al voorbij trekken. In meesterlijke persiflages op zichzelf lopen ze leeg op de doktersbank. Hun klachten zouden zo maar echt kunnen zijn. Zo verwoordt Dorrestijn als grootste tegenslag een gelukkig leven. "Nu het goed met me gaat, lacht er in het theater geen hond meer om me. Heeft u geen depressiva of zo?"

Dr. Ellen: "Probeer eens wat somberte uit je jeugd op te roepen." Dorrestijn: "Mijn hele jeugd was ellendig. Zo erg zelfs dat een hondebeet al een vrolijke gebeurtenis was." Dr. Ellen: "Visualiseer een donker en diep Hansje." Dorrestijn: "Dat kan ik niet." Dr. Ellen: "Je kwetst me door mijn opdracht niet serieus te nemen."

Het zijn van die kleine, typische dr. Ellen-zinnetjes, waar een wereld van zelfzucht achter schuilgaat. Onder het mom van patiëntenhulp, helpt ze vooral zichzelf. Heeft zij immers ook geen recht op een 'stukje geluk, liefde en aandacht'? Als zangeres Faya klaagt dat er steeds foute mannen op haar afkomen, stelt dr. Ellen voor: "Geef ze voortaan mijn visitekaartje, dan ben jíj van hen af."

Bij zanger Peter Beense van hetzelfde laken een pak. De Amsterdammer houdt er niet van als mensen te dicht bij hem komen. Dr. Ellen ziet meteen haar kans schoon. "Als ik naast je ga zitten, wat gebeurt en dan met je? Voel vooral wat er te voelen valt." Nog dichterbij komt ze: "Blijven ademen, Peter", beveelt ze in onvervalst therapeuten-koeterwaals. Of hij zichzelf kan omarmen, wil ze van de tonronde zanger weten. Beense antwoordt: "Zelfs daar heb ik de laatste tijd moeite mee."

Dit weekeinde was Henny Huisman te gast. We horen niet veel meer van hem, maar daar is met een geconstrueerd probleem, het patent van de roddelbladen, natuurlijk meteen een mouw aan te passen.

"Als ik met iemand telefoneer, denk ik: Hij zit gewoon in zijn blote poeperd. Vooral met Jacques d'Ancona heb ik dat." "En bij mij?", wil dr. Ellen direct weten. "Nee, bij jou niet, maar bij Robert ten Brink weer wel. Als ik Joop van den Ende aan de lijn heb, zie ik een heel grote onderbroek en een bijpassend hemd." Dr. Ellen: "Roep dan: Joop, kleed je aan! Je moet exploderen, Henny, niet imploderen."

In één zin samengevat is 'Dr. Ellen' een hilarische parodie op de moderne obsessie met geluk. Iedereen wil gelukkig zijn, terwijl dat helemaal niet verplicht is. Het staat niet in de grondwet, en zelfs niet in de Avro Bode!

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden