Review

Hilarische muziekcartoon mist publiek

Droevig klonk de bibberige stem van de Londense zwerver donderdagavond uit de luidsprekers van het Haagse Korzo Theater. In een eindeloze herhaling zong hij zijn schrale troost: ,,Jesus' blood never failed me yet. There's one thing I know, for he loves me so.'' De strijkers van het Ives Ensemble ondersteunden de sloeber donderdagavond in het Haagse Korzo Theater met zoetgevooisde akkoorden.

Terwijl Bryars' zwerverslamento op de band cirkel na cirkel draaide, volgden ook andere spelers schoorvoetend in het ritueel. Om er vervolgens weer een voor een het zwijgen toe te doen, totdat de landloper weer in zijn eentje uit zicht verdween. Ook de musici van het Ives Ensemble zagen er donderdag wat verloren uit op dat grote podium, spelend voor de bijna lege Haagse zaal. Maar dat maakte het concert met Engelse muziek wel weer speciaal, alsof je de voortreffelijke musici helemaal voor jezelf had.

'Jesus' Blood' van de Britse componist Gavin Bryars, een hedendaagse 'Abschied-Symphonie', is het meest aangrijpende dat de componist ooit schreef. En dat terwijl het niet meer is dan wat fondanten akkoorden onder een krakerige band. Maar dat kon van meer stukken gezegd worden in het programma 'Channel Hopping', waarin muziek van onze westerburen centraal stond. No-nonsense, bijna kaal of amechtig soms, met veel prikkels voor de verbeelding van de luisteraar.

Neem bijvoorbeeld 'Sprosser' van Magnus Robb, waarin de componist het geluid van vogels vertaalde naar vier strijkers en soloslagwerker Arnold Marinissen. In gedrag deed het sterk denken aan Bryars' werk, want ook 'Sprosser' maakt een enorme lengte met maar een paar tonen. Of neem het buitenissige duet 'Reeling' van Christopher Fox, waarin Marinissen met klarinettist Hans Petra een snelle jazz-hihat bespeelde over een ontbrekende walking bass. Of 'L gitationdes observateurs', het trompetconcert-dat-eigenlijk-geen-trompetconcert-was en waarin je je afvroeg wie er nou eigenlijk naar wie zat te kijken.

O ja: wie dacht dat een Engelsman niks van virtuositeit moest hebben, kon zijn hart ophalen in 'Bubblegum' van Geoff Hannan. Pianist John Snijders, saxofonist Leo van Oostrom en slagwerker Ron Colbers wisselden razendsnel tussen hun instrument, feesttoetertjes, fluitjes en een batterij knallende en schetende ballonnen. Een hilarische muziekcartoon, die heerlijk droog werd gepresenteerd door het drietal. En daar miste je dan toch een volle zaal met gierend publiek. Maar u heeft nog een paar kansen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden